از طراحی انسان‌محور تا جامعه‌ی انسان‌محور: تعادل خلاقانه بین نوآوری کسب‌وکار و بهره‌کشی اجتماعی ۲۰۲۴
From Human-Centered Design to Human-Centered Society: Creatively Balancing Business Innovation and Societal Exploitation 2024

جامعه‌ای انسان‌محور، سرمایه‌گذاری در منابع نوآوری را به شکلی خلاقانه متوازن می‌کند و در عین حال، با سازوکارهایی از بهره‌کشی بی‌رویه توسط پدیدآورندگان، پس از اثبات ارزش نوآوری‌ها در بازار (به معنای گسترده شامل هر دو بخش خصوصی و دولتی)، جلوگیری می‌کند. این توازن مطلوب، مستلزم سرمایه‌گذاری جامعه در بخش‌هایی است که قادر به خلق نوآوری‌هایی باشند که منافع جمعی حال و آینده را تامین کنند. در عین حال، جامعه باید از طریق قوانین، دادگاه‌ها، پلیس و ارتش، از حقوق فردی همچون حق زندگی، آزادی و تلاش برای خوشبختی محافظت کند.

این توازن، تقابل میان جمع‌گرایی و فردگرایی را مورد توجه قرار می‌دهد. جمع‌گرایی بر اهمیت اجتماع تاکید دارد، در حالی که فردگرایی بر حقوق و دغدغه‌های هر فرد متمرکز است. وحدت، ایثار و از خودگذشتگی، ارزش‌های مهم در فرهنگ‌های جمع‌گرا هستند؛ استقلال و هویت شخصی در فرهنگ‌های فردگرا جایگاه ویژه‌ای دارند. جمع‌گرایان ممکن است چنان بر منافع جمعی متمرکز شوند که منابع و فرصت‌های نوآوری را نادیده بگیرند. فردگرایان ممکن است به‌طور غریزی و تقریباً غیرمنطقی، در ایده‌ها و چشم‌اندازهایی سرمایه‌گذاری کنند که بسیاری از آنها شکست خواهند خورد، اما برخی دیگر جامعه را متحول خواهند کرد. جمع‌گرایان باید به فردگرایان اجازه دهند از ایده‌های موفق خود بهره‌برداری کنند. فردگرایان نیز باید در نهایت نیاز به تامین منافع جمعی را بپذیرند.

این کتاب به تنش ذاتیِ موجود در پیگیری این توازن می‌پردازد. این تنش، حداقل از زمان انقلاب صنعتی (1760-1840) نقشی اساسی در جامعه ایفا کرده است. بنابراین، داستان این تنش، چگونگی ظهور مکرر آن و چگونگی حل و فصل پیوسته آن، چه خوب و چه بد، قدمتی نزدیک به دو قرن دارد. ایجاد یک جامعه انسان‌محور، با فراهم کردن خلاقانه این توازن، امکان‌پذیر می‌شود. تشخیص صریح نیاز به این توازن، یک عامل کلیدی موفقیت است.

این کتاب از تجربیات گسترده در حوزه‌های حمل‌ونقل و دفاع، محاسبات و ارتباطات، اینترنت و رسانه‌های اجتماعی، سلامت و بهداشت، و انرژی و آب‌وهوا بهره می‌برد. متوازن‌سازی نوآوری و بهره‌برداری، اشکال مختلفی در این حوزه‌های گوناگون به خود می‌گیرد. با این وجود، الگوها و رویه‌های اساسی آن به اندازه‌ای مشابه هستند که امکان تعمیم‌های مهم را فراهم می‌کنند.

A human-centered society creatively balances investments in sources of innovation, while also governing in a manner that eventually limits exploitation by originators once innovations have proven their value in the marketplace, broadly defined to include both private and public constituencies. The desired balance requires society to invest in constituencies to be able to create innovations that provide current and future collective benefits, while also assuring society provides laws, courts, police, and military to protect individual rights to life, liberty, and the pursuit of happiness.

The balance addresses collectivism vs. individualism. Collectivism emphasizes the importance of the community. Individualism, in contrast, is focused on the rights and concerns of each person. Unity and selflessness or altruism are valued traits in collectivist cultures; independence and personal identity are central in individualistic cultures. Collectivists can become so focused on collective benefits that they ignore sources and opportunities for innovation. Individualists can tend to invest themselves, almost irrationally, in ideas and visions, many of which will fail, but some will transform society. Collectivists need to let individualists exploit their successful ideas. Individualists need to eventually accept the need to provide collective benefits.

This book addresses the inherent tension underlying the pursuit of this balance. It has played a central role in society at least since the Industrial Revolution (1760–1840). Thus, the story of this tension, how it regularly emerges, and how it is repeatedly resolved, for better or worse, is almost a couple of centuries old. Creating a human-centered society can be enabled by creatively enabling this balance. Explicitly recognizing the need for this balance is a key success factor.

This book draws upon extensive experiences within the domains of transportation and defense, computing and communications, the Internet and social media, health and wellness, and energy and climate. Balancing innovation and exploitation takes varying forms in these different domains. Nevertheless, the underlying patterns and practices are sufficiently similar to enable important generalizations.