نهادها و سازمان‌های پساانسانی ۲۰۱۹
Post-Human Institutions and Organizations 2019

در اواسط دهه‌ی ۱۹۸۰، سه‌گانه‌ی ماتریکس شماری از مفاهیم پساانسانی درباره‌ی ماشین‌های هوشمند را به فرهنگ عامه معرفی کرد؛ مفاهیمی که از آن زمان تاکنون ذهنیت جمعی ما را تسخیر کرده‌اند. این اثر به بررسی بازنمودهای اجتماعی و اهمیت تحولات تکنولوژیک – به ویژه هوش مصنوعی و ارتقای انسانی – می‌پردازد که دگرگونی عاملیت انسانی ما را آغاز کرده‌اند. این تحولات، بستری را فراهم می‌کنند تا بار دیگر به نظریه‌های ذهن انسان و ویژگی‌های اساسی آن، از جمله دیدگاه اول شخص، دغدغه‌ها و خودآگاهی، بازگردیم.

این کتاب به این موضوع می‌پردازد که چگونه ماشین‌های هوشمند به عنوان عوامل تغییر در نهادها و سازمان‌های اساسی که جوامع معاصر را کنار هم نگه می‌دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ به عنوان مثال در خانواده و خانوار، در شرکت‌های تجاری، در موسسات بهداشتی یا در ارتش. هدف اصلی این اثر، غنی‌سازی مباحثات عمومی در جریان پیرامون پیامدهای اجتماعی و سیاسی ماشین‌های هوشمند است. این هدف از طریق بررسی میزان دیجیتالی شدن و بوروکراتیزه شدن بیشتر جهان توسط این ماشین‌ها دنبال می‌شود؛ به ویژه با این پرسش که آیا از آن‌ها برای توسعه‌ی جوامع تکنو-توتالیتر استفاده می‌شود که هنجارها و همبستگی را از بین می‌برند یا خیر.

When the Matrix trilogy was published in the mid-1980s, it introduced to mass culture a number of post-human tropes about the conscious machines that have haunted our collective imaginaries ever since. This volume explores the social representations and significance of technological developments – especially AI and human enhancement – that have started to transform our human agency. It uses these developments to revisit theories of the human mind and its essential characteristics: a first-person perspective, concerns and reflexivity. It looks at how the smart machines are used as agents of change in the basic institutions and organisations that hold contemporary societies together, for example in the family and the household, in commercial corporations, in health institutions or in the military. Its main purpose is to enrich the ongoing public discussion of the social and political implications of the smart machines by looking at the extent to which they further digitalise and bureaucratise the world, in particular by asking whether they are used to develop techno-totalitarian societies that corrode normativity and solidarity.