اخلاق در مراکز تهیه و توزیع بافت، ۲۰۱۴
Ethics in Tissue Establishments 2014

اندونزی چهارمین کشور پرجمعیت جهان پس از چین، هند و ایالات متحده است. همچنین بزرگترین کشور با اکثریت مسلمان در جهان و سومین دموکراسی بزرگ به شمار می رود. اقتصاد آن در حال حاضر دهمین اقتصاد بزرگ در مقیاس جهانی است. اندونزی به عنوان یک قدرت نوظهور و عضو محترم جامعه بین المللی شناخته می شود. این کشور نقش مهمی نه تنها در منطقه آسیا-اقیانوسیه، بلکه در جهان به طور کلی ایفا می کند. اندونزی پیش بینی های شوم مبنی بر فروپاشی قریب الوقوع خود پس از برکناری سوهارتو در 1998 را نادیده گرفته است. توانایی آن در بازسازی و احیای خود به وضعیت کنونی، یکی از چشمگیرترین داستان های اواخر قرن 20 و اوایل قرن 21 است. مسیر آن از زمان سقوط سوهارتو الهام بخش است، در زمانی که جهان شاهد بسیاری از کشورهای شکست خورده، بحران های مکرر اقتصادی و رشد بنیادگرایی و تروریسم بوده است. با این حال، داستان اندونزی توجه بسیار کمتری نسبت به کشورهای گروه بریکس (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) دریافت می کند. داستان اندونزی مسیر متفاوتی را برای رسیدن به جایگاه قدرت نوظهور پیشنهاد می کند. این مسیر مبتنی بر منابع نظامی یا اقتصادی نیست، بلکه در توانایی یک کشور در ایجاد یک همبستگی مثبت و ارزشمند بین سه عامل نهفته است: دموکراسی، توسعه و ثبات، در حالی که سیاستی خارجی مبتنی بر خویشتن داری در قبال همسایگان و تعامل فعال با جهان به طور کلی را دنبال می کند. این درس کلیدی از داستان اندونزی است که این کتاب به دنبال ارائه آن است. این کتاب سیاست خارجی و نقش بین المللی اندونزی را در دوره حکومت دموکراتیک تحلیل می کند، با تمرکز ویژه بر نقش آن به عنوان رهبر آ سه آن، رابطه آن با قدرت های بزرگ آسیا-اقیانوسیه و جایگاه آن در نظم جهانی قرن 21.

Indonesia is the fourth most populous country in the world after China, India and the United States. It is also the world’s largest Muslim majority country and the third largest democracy. Its economy is currently the 10th largest on the global scale. Indonesia is recognized as an emerging power, and a respected member of the international community. It plays an important role not only in the Asia-Pacific region, but also in the world at large.Indonesia has defied the grim predictions about its imminent collapse following the ouster of Suharto in 1998. Its ability to rebuild and reinvigorate itself into its current status is one of the most impressive stories of the late 20th and early 21st century. Its journey since the fall of Suharto is inspiring at a time when the world has seen many failing nations, recurring economic crises, and growing radicalism and terrorism. Yet, the Indonesian story receives far less attention than the BRICS (Brazil, Russia, India, China, and South Africa).The Indonesian story suggests a different pathway to emerging power status. This pathway is based not so much on military or economic resources. Rather, it lies in the ability of a country to develop a positive, virtuous correlation among three factors: democracy, development and stability, while pursuing a foreign policy of restraint towards neighbours and active engagement with the world at large.This is the key lesson from the story of Indonesia that this book seeks to present. It analyses Indonesia’s foreign policy and international role under the democratic regime, with particular focus on its role as a leader of ASEAN, its relationship with the major powers of the Asia Pacific, and its place in the global order of the 21st century.