منابع بیون ۲۰۱۳
Bion’s Sources 2013

انتشارات متعددی به آثار ویلفرد بیون (1897-1979) می‌پردازند. بسیاری ایده‌های جدید را در نوشته‌های او جستجو کرده‌اند، اما به زمینه‌ی فکری‌ای که بیون در آن می‌نوشت، توجه کمی شده است.

«منابع بیون» ریشه و منشأ ایده‌های جدید بیون را ردیابی می‌کند، نشان می‌دهد که او چه انتظاری از آن‌ها داشت، تا چه حد با موفقیت از بستر فکری خود بهره برد و چگونه این امر به باروری روانکاوی انجامید. نویسندگان متخصص، فصل‌هایی را به حوزه‌هایی از زمینه‌ی فکری خارج از روانکاوی بالینی در بریتانیا یا مجاور آن اختصاص داده‌اند که به وضوح بر متونی که بیون از خود به جای گذاشته است (آنهایی که در زمان حیاتش یا پس از آن منتشر شده‌اند) تأثیر گذاشته‌اند. فصل‌ها به بررسی تأثیرات ناشی از ویلفرد تروتر، هانری برگسون و فلسفه‌ی فرآیند، کورت لوین و پویایی‌های گروهی، ایمانوئل کانت، آر. بی. بریث‌ویت و فلسفه‌ی علم، ریاضیات نمادگذاری و تحول، و همچنین آثار روانکاوانی می‌پردازند که نظریه‌های خود را در علوم اجتماعی، روان‌تنی، ادبیات و علوم انسانی به کار برده‌اند.

«منابع بیون» با قرار دادن بیون در بستر وسیع‌تری از فرهنگ ایده‌ها و خارج کردن او از دنیای انحصاری روانکاوی، هدفش تعدیل مفهوم «نبوغ» او با نشان دادن این است که چگونه این نبوغ توسط تأثیرات بسیار گسترده‌ای شکل گرفته است. این کتاب برای روانکاوان، پزشکان و کسانی که به تاریخ ایده‌های روانکاوی علاقه مند هستند، مفید خواهد بود.

There are an increasing number of publications concerned with the work of Wilfred Bion (1897-1979). Many have sought new ideas from his writing however, little attention has been paid to the intellectual context in which Bion wrote.

Bion’s Sources traces where Bion’s new ideas came from, what job he required of them, how successfully he used his context and how that has fertilised psychoanalysis. Expert contributors provide chapters on areas of the intellectual context separate from or adjacent to clinical psychoanalysis in Britain which have clearly influenced the texts Bion left (those published in his life time, or subsequently). Chapters explore the influences deriving from Wilfred Trotter, Henri Bergson and process philosophy, Kurt Lewin and group dynamics, Immanuel Kant, R. B. Braithwaite and the philosophy of science, the mathematics of notation and transformation, as well as the work of psychoanalysts who have applied their theories to social science, psychosomatics, and literature and the humanities.

By contextualising Bion in the wider culture of ideas, and removing him from the exclusive world of Psychoanalysis, Bion’s Sources aims to moderate his ‘genius’ by showing how it was shaped by very wide influences. This book will be of interest to psychoanalysts, clinicians and those interested in the history of psychoanalytic ideas.