رویکردهای مشارکتی انطباقی در حکمرانی منابع طبیعی ۲۰۱۲
Adaptive Collaborative Approaches in Natural Resource Governance 2012

هدف این کتاب، نمایش طیفی از رویکردها است که یادگیری و همکاری را به عنوان فرآیندهای اساسی در حکمرانی و مدیریت کشاورزی و منابع طبیعی در نظر می‌گیرند. این رویکردها شامل چهار رویکرد مشارکتی تطبیقی مرتبط و همپوشان هستند: مدیریت مشارکتی تطبیقی، پژوهش کنش مشارکتی، یادگیری اجتماعی و نظام‌های نوآوری. نویسندگان نشان می‌دهند که علی‌رغم ایجاد این رویکردها در حوزه‌های سازمانی متفاوت با گرایش‌های معرفت‌شناختی و سیاستی نسبتاً متنوع، مضامین مشترکی بین آنها وجود دارد.

این کتاب به بررسی رویکردهای تطبیقی و مشارکتی مختلف مدیریت می‌پردازد که برای مقابله با پیچیدگی‌های اجتماعی و زیست‌فیزیکی نظام‌های منابع طبیعی توسعه یافته‌اند و شامل مطالعات موردی از بنگلادش، اکوادور، نپال و زیمبابوه است. این زمینه‌ها از مدارس مزرعه‌ای کشاورزان گرفته تا مدیریت دشت‌های سیلابی و جنگلداری اجتماعی را شامل می‌شود. نویسندگان روایت‌های غنی از نحوه به‌کارگیری رویکردهای مشارکتی تطبیقی برای هم‌افزایی انواع مختلف یادگیری، تقویت همکاری بین ذینفعان و پرورش فرآیندهای توسعه نوآورانه ارائه می‌دهند. این کتاب از طریق فصل‌های مقدمه و نتیجه‌گیری، یک رویکرد نظری روشن را ایجاد کرده و مجموعه‌ای از روش‌شناسی‌های عملی را برای ترکیب سیستم‌های مختلف دانش به گونه‌ای شناسایی می‌کند که نوآوری و انتقال پژوهش به عمل را ایجاد و به حداکثر می‌رساند.

The purpose of this book is to showcase a range of approaches that consider learning and collaboration as central processes in agriculture and natural resources governance and management. These include four related and overlapping adaptive collaborative approaches – Adaptive Collaborative Management, Participatory Action Research, Social Learning and Innovation Systems. Despite these being generated in different institutional domains with somewhat diverse epistemological and policy orientations, the authors show that there are common themes among these approaches.

The book presents a review of various adaptive and collaborative approaches to management developed to cope with the social and biophysical complexity of natural resource systems, including case studies from Bangladesh, Ecuador, Nepal and Zimbabwe. The contexts range from farmer field schools, to floodplain management and community forestry. The authors provide rich accounts of how adaptive collaborative approaches were applied to synergise different types of learning, foster collaboration among stakeholders, and nurture innovative development processes. Through its introduction and conclusion chapters, the book establishes a clear theoretical approach and identifies a set of practical methodologies for combining different systems of knowledge in a way that generates and maximizes innovation and the translation of research into practice.