تبیین سیاست و دانش سامانه‌های آب ۲۰۰۹
Water System Science and Policy Interfacing 2009

در مباحثات اخیر میان دانشمندان و سیاست‌گذاران، این نکته برجسته شده است که دانش حاصل از بسیاری از پروژه‌های تحقیقاتی و نمایشی به نحو کارآمدی به دست سیاست‌گذاران نمی‌رسد. در مقابل، بررسی نتایج تحقیقات توسط جامعه سیاست‌گذاری نیز امری سرراست نیست و در ادغام آخرین دستاوردهای تحقیقاتی در قوانین، مشکلاتی بروز می‌کند. این دشواری با این واقعیت تشدید می‌شود که جامعه سیاست‌گذاری، نقش خود را به عنوان “مشتری” به اندازه کافی به خوبی تعریف نمی‌کند و کانال‌های گفت‌وگو و ارتباط، برای اطمینان از جریان کارآمد اطلاعات، ایده‌آل نیستند. شمار فزاینده‌ای از کارشناسان بر این باورند که پیشرفت‌ها را می‌توان از طریق توسعه یک “رابط علم و سیاست” به دست آورد، به طوری که نتایج تحقیق و توسعه به گونه‌ای سنتز شوند که به طور موثر به اجرای سیاست کمک کنند و نیازهای تحقیقاتی کوتاه، میان و بلندمدت شناسایی شوند.

این کتاب به بررسی موضوع ادغام علم در سیاست، با تاکید بر دانش سیستم آب و سیاست‌های مرتبط می‌پردازد. یک ویژگی مهم کتاب، بحث در مورد نیازهای رابط علم و سیاست است که با مثال‌هایی از نویسندگان کشورهای مختلف در رابطه با مدیریت سیستم آب نشان داده شده است. این انتشار به موقع است، زیرا رابط علم و سیاست اکنون به عنوان یک چالش کلیدی در سراسر جهان در رابطه با مدیریت یکپارچه منابع آب شناسایی شده است، و بنابراین این کتاب برای دانشمندان، مدیران آب و ذینفعان بسیار جالب خواهد بود. خوانندگان همچنین از درک بهتر نیازها، مزایا و معایب یک سازوکار انتقال تثبیت‌شده‌ی خروجی‌های علمی به سیاست‌ها بهره‌مند خواهند شد.

Recent discussions among scientists and policy-makers have highlighted that knowledge generated by many research and demonstration projects is not reaching policymakers in an efficient way. Conversely, the consideration of research results by the policy making community is not straightforward, and difficulties arise in integrating the latest research developments in legislation. The difficulty is enhanced by the fact that the policy-making community is not defining its role as “client” sufficiently well and the dialogue and communication channels are far from ideal to ensure an efficient flow of information. An increasing number of experts consider that improvements could be achieved through the development of a “science-policy interface” so that R&D results are synthesised in a way to efficiently feed policy implementation and that short, medium and long term research needs may be identified. This book examines the issue of integrating science into policy, with an emphasis on water system knowledge and related policies. An important feature of the book is the discussion of science-policy interfacing needs, illustrated by examples from authors from different countries in relation to water system management. This publication is timely in that the science-policy interfacing is now identified as a key challenge worldwide with regard to integrated water resource management, and therefore the book will be of great interest to scientists, water managers and stakeholders. Readers will also benefit from a better understanding of the needs, benefits and drawbacks of an established transfer mechanism of scientific outputs to policies.