صبر کن ۲۰۱۲
Wait 2012

وارن بافت، معامله‌گران سهام را به ورزشکاران بزرگ تشبیه می‌کند: آن‌ها نه به خاطر واکنش‌های عصبی سریع، بلکه به دلیل توانایی‌شان در به تعویق انداختن واکنش تا حد امکان، برتری می‌یابند. مدیران عامل موفق، آتش‌نشانان و افسران نظامی همگی می‌دانند چگونه با مدیریت تعلل، بیشترین اطلاعات ممکن را جمع‌آوری کنند تا به نتایج مورد نیازشان دست یابند.

در کتاب *صبر کن (Wait)*، فرانک پارتنوی استدلال می‌کند که تصمیمات در هر نوعی – چه «لحظه‌ای» و چه بلندمدت – از این‌که در آخرین لحظه ممکن گرفته شوند، سود می‌برند. هنر دانستن اینکه تا چه مدت می‌توانید قبل از تعهد، دست نگه دارید، در قلب بسیاری از تصمیم‌های بزرگ نهفته است؛ خواه در یک تصاحب شرکتی باشد یا یک پیشنهاد ازدواج. عذرخواهی‌ها زمانی بهتر پذیرفته می‌شوند که عجولانه نباشند و افرادی که می‌توانند لذت را به تعویق بیندازند، شادتر و موفق‌تر از کسانی هستند که همه‌چیز را همین حالا می‌خواهند. پارتنوی نشان می‌دهد که توانایی صبر کردن برای رسیدن به پاسخ درست حیاتی است و اغلب، احساسات درونی اشتباه هستند.

Warren Buffett compares stock trading to great athletes: they excel not because of fast neurological responses, but because of their ability to delay as long as possible before reacting. Successful CEOs, fire fighters, and military officers all know how to manage delay to gather as much information as possible to get the results they need.

In Wait, Frank Partnoy argues that decisions of all kinds, whether ‘snap’ or long-term, benefit from being made at the last possible moment. The art of knowing how long you can afford to delay before committing is at the heart of many a great decision, whether in a corporate takeover or a marriage proposal. Apologies are better received if they are not rushed and people who can defer gratification are happier and more successful than those who must have everything now. Partnoy demonstrates that the ability to wait is crucial to getting the right answer and that gut instincts are often wrong.