تخریب پنهانی شهری و شهر خلاق ۲۰۱۵
Urban Subversion and the Creative City 2015

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره‌ی کتاب، ویدیوی نویسنده را ببینید: https://vimeo.com/124247409

این کتاب، نقدی جامع بر الگوی کنونی “شهر خلاق” (با حرف بزرگ) ارائه می‌دهد و از طریق بررسی نظری “خرده‌کنش‌های شهری”، استدلالی در حمایت از “شهر خلاق” (با حرف کوچک) مطرح می‌کند.

این کتاب بر این باور است که “شهر خلاق” (با حرف بزرگ) یک ضرورت سیستمی برای توسعه‌ی نئولیبرالی و سرمایه‌دارانه‌ی شهری و بخشی از چارچوب سیاست‌گذاری گسترده‌تری تحت عنوان “خلاقیت” است که صنایع خلاق و طبقه خلاق را نیز شامل می‌شود و به‌طور ذاتی نابرابری‌ها و بی‌عدالتی‌هایی را در خود دارد. کتاب استدلال می‌کند که “شهر خلاق” محرکی برای خلاقیت است، اما از طریق واکنش به آن، نه به عنوان بخشی از آن. سیاست‌های “شهر خلاق” از داشتن سازوکارهایی برای تحریک خلاقیت فردی، جمعی یا مدنی سخن می‌گویند، اما کتاب از طریق بررسی نظری “خرده‌کنش‌های شهری” استدلال می‌کند که “واقعاً” خلاق بودن، به معنای متفاوت بودن ریشه‌ای با آن دسته از فعالیت‌های خلاقانه‌ای است که “شهر خلاق” برای آن‌ها تدارک دیده است. علاوه بر این، کتاب نقش “خرده‌کنش‌های شهری” و “خرده‌فرهنگ‌ها” را در شهر معاصر در به چالش کشیدن هژمونی سیاسی-اقتصادی غالب بر خلاقیت شهری تحلیل می‌کند. فعالیت‌های خلاقانه مردم از شهرهای سراسر جهان مورد بحث و تحلیل انتقادی قرار می‌گیرد تا نشان دهد چگونه خلاقیت شهری برای اهداف سیاسی و اقتصادی به خدمت گرفته شده است، اما از طریق بازاندیشی رادیکال در مفهوم خلاقیت که شامل “خرده‌کنش‌های شهری” نیز می‌شود، می‌توانیم به درک “شهر خلاق” (با حرف کوچک) دست یابیم.

Check out the author’s video to find out more about the book: https://vimeo.com/124247409

This book provides a comprehensive critique of the current Creative City paradigm, with a capital ‘C’, and argues for a creative city with a small ‘c’ via a theoretical exploration of urban subversion.

The book argues that the Creative City (with a capital ‘C’) is a systemic requirement of neoliberal capitalist urban development and part of the wider policy framework of ‘creativity’ that includes the creative industries and the creative class, and also has inequalities and injustices in-built. The book argues that the Creative City does stimulate creativity, but through a reaction to it, not as part of it. Creative City policies speak of having mechanisms to stimulate individual, collective or civic creativity, yet through a theoretical exploration of urban subversion, the book argues that to be ‘truly’ creative is to be radically different from those creative practices that the Creative City caters for. Moreover, the book analyses the role that urban subversion and subcultures have in the contemporary city in challenging the dominant political economic hegemony of urban creativity. Creative activities of people from cities all over the world are discussed and critically analysed to highlight how urban creativity has become co-opted for political and economic goals, but through a radical reconceptualisation of what creativity is that includes urban subversion, we can begin to realise a creative city (with a small ‘c’).