تروما و هستی انسانی ۲۰۱۱
Trauma and Human Existence 2011

کتاب «تروما و هستی انسانی» به شکلی مؤثر دو مضمون اساسی در آسیب روانی (تروما) را به هم می‌بافد: نخست، بافتارمندی حیات عاطفی به طور کلی و تجربه آسیب روانی به طور خاص؛ و دوم، این شناخت که احتمال آسیب روانی در ساختار بنیادین هستی انسانی نهفته است.

این اثر چگونگی پیوند این دو مضمون را پی می‌گیرد، به ویژه آن گونه که در تجربه شخصی نویسنده از فقدانی آسیب‌زا متبلور شده‌اند. همان‌طور که در فصل پایانی کتاب مورد بحث قرار می‌گیرد، اینکه آیا این امکان ذاتی به شکلی پایدار در کانون توجه دنیای تجربی ما قرار می‌گیرد یا خیر، به بسترهای ارتباطی‌ای بستگی دارد که در آن زندگی می‌کنیم.

به طور کلی، کتاب «تروما و هستی انسانی» وحدت عمیقاً شخصی، نظری و فلسفی را در فهم آسیب روانی و جایگاهی که در هستی انسانی اشغال می‌کند، به نمایش می‌گذارد.

Trauma and Human Existence effectively interweaves two themes central to emotional trauma – the first pertains to the contextuality of emotional life in general, and of the experience of emotional trauma in particular, and the second pertains to the recognition that the possibility of emotional trauma is built into the basic constitution of human existence.

This volume traces how both themes interconnect, largely as they crystallize in the author’s personal experience of traumatic loss. As discussed in the book’s final chapter, whether or not this constitutive possibility will be brought lastingly into the foreground of our experiential world depends on the relational contexts in which we live.

Taken as a whole, Trauma and Human Existence exhibits the unity of the deeply personal, the theoretical, and the philosophical in the understanding of emotional trauma and the place it occupies in human existence.