گردشگری و تاب‌آوری ۲۰۱۷
Tourism and Resilience 2017

تمرکز این کتاب بر کاربرد و اهمیت مفهوم تاب‌آوری در گردشگری است. این کتاب علاوه بر خلاصه‌سازی رشد این مفهوم در علوم اجتماعی و به‌ویژه گردشگری، موارد زیر را تشریح می‌کند: (۱) عناصر کلیدی در مرتبط ساختن این مفهوم با جوامع؛ (۲) روش‌هایی که از طریق آن می‌توان از این مفهوم برای توانمندسازی جوامع در جهت کاهش اثرات بلایا و درگیری‌ها استفاده کرد؛ (۳) اهمیت آن برای جوامع کوچک و بسیار آسیب‌پذیر؛ (۴) چگونگی اهمیت آن برای صنعت گردشگری حتی در تجاری‌ترین محیط‌ها؛ و (۵) نقش آن در یک دنیای سیاسی در حال تغییر.

بخش اول (فصل‌های ۱ تا ۳) به بررسی تعاریف و کاربردهای اصلی این مفهوم در علوم طبیعی و پذیرش و انطباق آن در علوم اجتماعی می‌پردازد. بخش دوم (فصل‌های ۴ تا ۶) تاب‌آوری را در یک محیط اجتماعی-اکولوژیکی بررسی می‌کند، به این معنی که از این مفهوم برای گرد هم آوردن مسائل زیست‌محیطی مرتبط و همتایان علوم اجتماعی از نظر نحوه کاربرد این مفهوم در جوامع مقصد گردشگری استفاده می‌شود. بخش سوم (فصل‌های ۷ تا ۹) راه‌های مقابله با شرایط پس از درگیری و پس از فاجعه در گردشگری را با استفاده از اقدامات تاب‌آوری بررسی می‌کند. بخش چهارم (فصل‌های ۱۰ تا ۱۳) تاب‌آوری را در محیط‌هایی بررسی می‌کند که در حال حاضر یک زمینه آشنا است: جوامع دورافتاده و منزوی و مناطق حفاظت‌شده. بخش پنجم (فصل‌های ۱۴ تا ۱۶) با بررسی تاب‌آوری و پایداری به همراه مسئولیت، بر صنعت گردشگری، پیوندهای اقتصادی و سیاسی و روابط آن تمرکز دارد.

The focus of this book is on the application and relevance of the concept of resilience to tourism. As well as summarizing the growth of the concept in the social sciences and tourism especially, this book illustrates: (i) the key elements involved in making the concept relevant to communities; (ii) the ways in which it can be used to enable communities to mitigate the effects of disasters and conflict; (iii) the relevance to small and highly vulnerable communities; (iv) how it can be significant to the tourism industry even in the most commodified of settings; and (v) its role in a changing political world. Part 1 (chapters 1-3) discusses the original definitions and applications of the concept in the natural sciences and its being adopted and adapted in the social sciences. Part 2 (chapters 4-6) examines resilience in a socio-ecological setting, whereby the concept is used to bring together the relevant ecological issues and the social science counterparts in terms of the way the concept could be applied in tourism destination communities. Part 3 (chapters 7-9) explores ways to deal with post-conflict and post-disaster situations in tourism using resilience measures. Part 4 (chapters 10-13) examines resilience in those settings in which it is already a familiar context: remote and insular communities and protected areas. Part 5 (chapters 14-16) focuses on the tourism industry, its economic and political links and relationships by exploring resilience and sustainability along with responsibility.