کیفیات زمان ۲۰۲۰
The Qualities of Time 2020

این کتاب به بررسی اهمیت ایده‌های کلاسیک در انسان‌شناسیِ زمان می‌پردازد؛ ایده‌هایی که به ما در درک تاریخ، مشارکت در وقایع پیرامون‌مان و تجربه‌ی زندگی‌مان یاری می‌رسانند. زمان صرفاً یک اصل انتزاعی که بر اساس آن زندگی می‌کنیم یا یک ساختار فرهنگی محلی نیست، بلکه به شیوه‌های پیچیده‌ای توسط انسان‌های واقعی شکل می‌گیرد، متمایز می‌شود، سازماندهی می‌گردد و در خلال تعاملات و روابط‌شان با دیگران، تجربه می‌شود. ممکن است فضا برای سیاست، خشونت یا تغییرات انقلابی در چارچوب نشانه‌های آیینیِ زمان اجتماعی، مانند اعیاد مذهبی، جشن‌ها و کارناوال‌ها، باز شود. انسان‌ها در چنین لحظاتی، از طریق اشیاء مادی، زبان، اعمال نمادین و تجربه‌ی جسمانی، الگوهایی را در نحوه‌ی تصور گذشته، حال و آینده ایجاد و بازآفرینی می‌کنند. ریتم‌های زندگی اجتماعی، از جمله دوره‌های متناوب زمان مقدس یا ویژه، به شیوه‌هایی شگفت‌انگیز با «رویدادهای تاریخی» تعامل می‌کنند. این ریتم‌ها نه تنها برای وضعیت انسانی، بلکه برای ساختن و به خاطر سپردن تاریخ، و همچنین برای آنچه ما به عنوان امر غیرمنتظره یا غیرعادی می‌شناسیم، اساسی هستند.

کتاب *کیفیت‌های زمان*، انسان‌شناسان و باستان‌شناسان را در گفتگویی جدید درباره‌ی «الگوهای» درک و تجربه‌ی ما از زمان گرد هم می‌آورد. نویسندگان در این کتاب تأمل می‌کنند که چگونه باید شواهد مربوط به گذشته‌های دور را تفسیر کنیم و میزان جهان‌شمول بودن ساختاربندی زمان اجتماعی تا چه حد است. آن‌ها همچنین بررسی می‌کنند که آیا خودِ انسان‌شناسی آن‌قدر به حال معطوف بوده است که هنوز باید راه‌هایی را برای پرداختن به مقوله‌ی زمان‌مندی توسعه دهد یا خیر. تعاملات ساختارهای زمانی، آیین‌ها و رویدادهای خاص تاریخی، از جمله خشونت‌های ناشی از اعتقاد به هزاره‌گرایی، مورد بررسی قرار می‌گیرند. تجربه‌ی افرادی که احساس می‌کنند زمان برای آن‌ها «از دست رفته» است نیز بررسی می‌شود.

این کتاب تفکربرانگیز با ترکیب رویکردهای اجتماعی-فرهنگی، فلسفی و تاریخی، بحث‌های انسان‌شناختی درباره‌ی کیفیت‌های زمان را فراتر از مطالعات موجود پیش می‌برد.

This book explores the relevance of classical ideas in the anthropology of time tothe way we understand history, participate in the events around us, and experienceour lives. Time is not just an abstract principle we live by or a local cultural construct: it is shaped, punctuated, organized, and suffered in complex ways by real people negotiating their lives and relations with others. Space may be opened up for politics, violence or revolutionary change within the framework of ceremonial markers of social time: holy days, festivals and carnivals. People create and recreate patterns in the way they imagine the past, present and future at such moments, through material objects, language, symbolic action and bodily experience. The rhythms of social life, including periodic episodes of sacred or special time, interact with ‘historical events’ in strange ways. They are fundamental not only to the human condition but to the making andremembering of history, as well as to what we recognize as the unexpected or abnormal. The Qualities of Time brings anthropologists and archaeologists together in a new conversation about the ‘patterns’ of our understanding and experience of time. The authors reflect on how we should interpret evidence about the distant past, andhow far the structuring of social time is a human universal. They also consider whether anthropology itself has been so oriented to the present it has still to develop ways of dealing with temporality. The interactions of time-structures, ceremonials, and specific historical events, including violence inspired by the millennium, are interrogated. The experience of individuals who feel the times are for them ‘out of joint’ is also examined. By combining socio-cultural, philosophical and historical approaches, thisthought-provoking book moves anthropological debates about time’s qualities wellbeyond existing studies.This book explores the relevance of classical ideas in the anthropology of time toth