مهندسی نرم‌افزار سامانه‌های تحمل‌پذیر خطا ۲۰۰۷
Software Engineering of Fault Tolerant Systems 2007

برای ساخت سیستم‌های قابل‌اعتماد، آنچه برای بهبود استحکام کلی سیستم مورد نیاز است، تحمل خطا است. روش‌های متعددی برای این منظور پیشنهاد شده‌اند، اما معمولاً راه‌حل‌ها در مراحل پایانی طراحی و پیاده‌سازی چرخه‌ی عمر نرم‌افزار در نظر گرفته می‌شوند (مانند مدیریت استثناها در Java و Windows NT)، که در نتیجه اثربخشی رسیدگی به خطاها و اشتباهات کاهش می‌یابد. از آنجا که طراحی سیستم معمولاً فقط رفتار عادی سیستم را مدل می‌کند و رفتارهای استثنایی را نادیده می‌گیرد، پیاده‌سازی سیستم قادر به رسیدگی به رویدادهای غیرعادی نیست. در نتیجه، سیستم ممکن است به دلیل خطاها به روش‌های غیرمنتظره‌ای از کار بیفتد.

استدلال شده است که مدیریت تحمل خطا در طول چرخه‌ی عمر، استحکام کلی سیستم را بهبود می‌بخشد و کلاس‌های مختلف تهدیدها باید شناسایی شده و در هر مرحله‌ی متمایز از توسعه‌ی نرم‌افزار، بسته به سطح انتزاع سیستم نرم‌افزاری که مدل‌سازی می‌شود، به آن‌ها رسیدگی شود.

این کتاب با تکیه بر این روند، به بررسی چگونگی به‌کارگیری سازوکارهای تحمل خطا در مهندسی یک سیستم نرم‌افزاری می‌پردازد. به‌طور خاص، مشکلات جدیدی را که در این زمینه ایجاد می‌شوند شناسایی می‌کند، مدل‌های جدیدی را که باید در سطوح انتزاعی مختلف اعمال شوند معرفی می‌کند، روش‌هایی را برای مهندسی مدل‌محور چنین سیستم‌هایی تعریف می‌کند و فناوری‌های جدید و محیط‌های اعتبارسنجی و راستی‌آزمایی پشتیبانی‌کننده از آن را تشریح می‌کند.

In architecting dependable systems, what is required to improve the overall system robustness is fault tolerance. Many methods have been proposed to this end, the solutions are usually considered late during the design and implementation phases of the software life-cycle (e.g., Java and Windows NT exception handling), thus reducing the effectiveness error and fault handling. Since the system design typically models only normal behaviour of the system while ignoring exceptional ones, the implementation of the system is unable to handle abnormal events. Consequently, the system may fail in unexpected ways due to faults.It has been argued that fault tolerance management during the entire life-cycle improves the overall system robustness and that different classes of threats need to be identified for and dealt with at each distinct phase of software development, depending on the abstraction level of the software system being modelled.This book builds on this trend and investigates how fault tolerance mechanisms can be applied when engineering a software system. In particular, it identifies the new problems arising in this area, introduces the new models to be applied at different abstraction levels, defines methodologies for model-driven engineering of such systems and outlines the new technologies and validation and verification environments supporting this.