دلالت‌های درد ۲۰۱۲
Signifying Pain 2012

«تجسم درد» اثری عمیقاً شخصی اما در عین حال جهان‌شمول است که اصول نوشتارِ درمانی را بر تجربه‌های دردناک زندگی همچون بیماری روانی، خودکشی، نژادپرستی، خشونت خانگی و حتی نسل‌کشی اعمال می‌کند. جودیت هریس با کندوکاوی ژرف در بستر تخیل ادبی، سرگذشت گروهی متنوع از نویسندگان – جان کیتس، درک والکات، جین کنیون، مایکل اس. هارپر، رابرت لاول و آی، و همچنین نویسندگان دانشجو – را دنبال می‌کند که از نوشته‌های خود برای عبور از آسیب‌های شخصی‌شان بهره برده‌اند. هریس با تکیه بر تجربیات خود به عنوان یک شاعر و معلم، نشان می‌دهد که این فرآیند می‌تواند طولانی و طاقت‌فرسا باشد، اما زمانی که در فضای شفقت شخصی فرد به کار گرفته شود، نتایج آن می‌تواند نامحدود باشد. «تجسم درد» نه تنها برای معلمان نویسندگی خلاق و درمانی، بلکه برای علاقه‌مندان به رویکردی انتقادی به نویسندگی خودزندگی‌نامه‌ای یا اعترافی نیز جذاب خواهد بود.

A deeply personal yet universal work, Signifying Pain applies the principles of therapeutic writing to such painful life experiences as mental illness, suicide, racism, domestic abuse, and even genocide. Probing deep into the bedrock of literary imagination, Judith Harris traces the odyssey of a diverse group of writers—John Keats, Derek Walcott, Jane Kenyon, Michael S. Harper, Robert Lowell, and Ai, as well as student writers—who have used their writing to work through and past such personal traumas. Drawing on her own experience as a poet and teacher, Harris shows how the process can be long and arduous, but that when exercised within the spirit of one’s own personal compassion, the results can be limitless. Signifying Pain will be of interest not only to teachers of creative and therapeutic writing, but also to those with a critical interest in autobiographical or confessional writing more generally.