تجدید حیات خود ۲۰۱۸
Self-Renewal 2018

«تنها ثباتی که ممکن است، ثبات در حرکت است.» – جان ویلیام گاردنر

جان دبلیو. گاردنر در اثر کلاسیک خود، «نوزایی»، بررسی می‌کند که چرا جوامع بزرگ شکوفا می‌شوند و از بین می‌روند. او استدلال می‌کند که پویایی است، نه پوسیدگی، که چشم‌انداز جامعه‌ی آمریکا را به طور چشمگیری تغییر می‌دهد. قرن بیستم سریع‌تر از هر دورهی پیشین تغییر ایجاد کرده است و با آن پیشرفت‌ها، چالش‌ها و اغلب تخریب به همراه داشته است. گاردنر هشدار می‌دهد که «یک جامعه باید به دنبال تغییراتی باشد که آن را غنی و تقویت می‌کند، نه نوع تغییری که آن را متلاشی و نابود می‌کند.»

توانایی یک جامعه برای نوزایی به افراد آن بستگی دارد. گاردنر استدلال می‌کند که زوال قلب و روح است – نه کمبود قدرت مادی – که جامعهی آمریکا را تهدید می‌کند. کشورهای جوان، کسب‌وکارها و انسان‌ها چندین وجه مشترک کلیدی دارند: آنها انعطاف‌پذیر، مشتاق، پذیرا، کنجکاو، نترس و مایل به ریسک‌پذیری هستند. این شرایط منجر به موفقیت می‌شود. با این حال، با گذشت زمان، خودشیفتگی، بی‌تفاوتی و تصلب نیز فرا می‌رسد و باعث می‌شود انگیزه سقوط کند. در این نقطه است که تمدن‌های بزرگ سقوط می‌کنند، کسب‌وکارها ورشکست می‌شوند و زندگی راکد می‌شود. گاردنر تأکید می‌کند که نقش فرد در نوزایی اجتماعی مستلزم آن است که هر فرد با تهدیدات قریب‌الوقوع روبرو شود و فراتر از آنها را ببیند.

در نهایت، ما به یک دیدگاه نیاز داریم که چیزی برای نجات دادن وجود دارد. گاردنر استدلال می‌کند که از طریق این دیدگاه، جامعه شروع به نوزایی می‌کند، نه به طور دائم، بلکه فراتر از طول عمر متوسط خود، و در عین حال غنی و جوان خواهد شد.

“The only stability possible is stability in motion.”—John William Gardner
In his classic treatise Self-Renewal, John W. Gardner examines why great societies thrive and die. He argues that it is dynamism, not decay, that is dramatically altering the landscape of American society. The twentieth century has brought about change more rapidly than any previous era, and with that came advancements, challenges, and often destruction. Gardner cautions that “a society must court the kinds of change that will enrich and strengthen it, rather than the kind of change that will fragment and destroy it.”
A society’s ability to renew itself hinges upon its individuals. Gardner reasons that it is the waning of the heart and spirit—not a lack of material might—that threatens American society. Young countries, businesses, and humans have several key commonalities: they are flexible, eager, open, curious, unafraid, and willing to take risks. These conditions lead to success. However, as time passes, so too comes complacency, apathy, and rigidity, causing motivation to plummet. It is at this junction that great civilizations fall, businesses go bankrupt, and life stagnates. Gardner asserts that the individual’s role in social renewal requires each person to face and look beyond imminent threats.
Ultimately, we need a vision that there is something worth saving. Through this vision, Gardner argues, society will begin to renew itself, not permanently, but past its average lifespan, and it will at once become enriched and rejuvenated.