مالکیت بر خود، حقوق مالکیت، و بدن انسان ۲۰۱۸
Self-Ownership, Property Rights, and the Human Body 2018

قانون چگونه باید با چالش های جدید در مورد استفاده و کنترل مواد زیستی انسانی برخورد کند؟ در حال حاضر، قانون آمادگی لازم برای مواجهه با این چالش ها را ندارد. کویگلی استدلال می کند که پیشرفت های بیوتکنولوژی به این معناست که قانون باید با مرزهایی که خود ایجاد کرده است، مواجه شده و آن ها را جابه جا کند؛ به ویژه، مرزهایی که دارایی را از غیردارایی در رابطه با مواد زیستی جدا می کنند. او با گردآوری رشته های اغلب پراکنده ی گفتمان مالکیت، یک تحلیل فلسفی و حقوقی جدید از قانون در رابطه با مالکیت بر بدن و مواد زیستی ارائه می دهد. او از موضعی دفاع می کند که مبتنی بر خودمالکی است و بر اساس آن، افراد باید به عنوان دارندگان اولیه حقوق مالکیت بر مواد زیستی جداشده ی خود در نظر گرفته شوند. این کتاب برای علاقه مندان به حقوق پزشکی و مالکیت، فلسفه، اخلاق زیستی و سیاست های بهداشتی و غیره جذاب خواهد بود.

How ought the law to deal with novel challenges regarding the use and control of human biomaterials? As it stands the law is ill-equipped to deal with these. Quigley argues that advancing biotechnology means that the law must confront and move boundaries which it has constructed; in particular, those which delineate property from non-property in relation to biomaterials. Drawing together often disparate strands of property discourse, she offers a philosophical and legal re-analysis of the law in relation to property in the body and biomaterials. She advances a new defence, underpinned by self-ownership, of the position that persons ought to be seen as the prima facie holders of property rights in their separated biomaterials. This book will appeal to those interested in medical and property law, philosophy, bioethics, and health policy amongst others.