نظریه و عمل توسعه روستایی ۲۰۰۹
Rural Development Theory and Practice 2009

توسعه روستایی ذاتاً به عنوان امری مثبت تلقی می‌شود؛ به عنوان چیزی که گروه‌هایی از افراد را با مفاهیم و نتایج مثبت خودکار گرد هم می‌آورد. در گفتمان سیاست‌گذاری، اغلب از اصطلاحات رایجی مانند مشارکت، دخالت و تقسیم قدرت برای توصیف فعالیت‌های توسعه روستایی استفاده می‌شود. با این حال، واقعیت تجربه در عمل لزوماً با این ایده‌آل‌ها مطابقت ندارد. همیشه مشخص نیست که چه کسی در نهایت از توسعه روستایی سود می‌برد: دولت، جامعه یا فعالان توسعه روستایی. این کتاب به تحلیل انتقادی مفاهیم کلیدی مرتبط با سیاست و عمل توسعه روستایی می‌پردازد و با استفاده از مفاهیم قدرت و سیاست‌های خُرد، به تحلیل گفتار و واقعیت پرداخته و پیچیدگی‌های توسعه روستایی را آشکار می‌سازد. این کتاب با به چالش کشیدن ایده‌آل‌های رایج مرتبط با توسعه روستایی، مفهوم توسعه روستایی را کمتر به عنوان یک رویداد خودجوش و فراگیر، و بیشتر به عنوان یک فرآیند محدود، کنترل‌شده و انحصاری ارائه می‌دهد. در نهایت، این کتاب استدلال می‌کند که در درون ساختارهای حکمرانی روستایی، یک نخبه قدرتمند احیا، بر فعالیت‌های توسعه و نوسازی مسلط است.

Rural development is inherently viewed as a positive thing; it is seen as something that brings together groups of individuals with automatic positive implications and outcomes. Policy rhetoric frequently uses popular terms such as involvement, participation and power sharing to describe rural development activities. However, the reality of experience on the ground does not necessarily concur with these ideals. It is not always clear who ultimately benefits from rural development: the State, the community or rural development practitioners. This book critically analyses key concepts associated with rural development policy and practice, and using the concepts of power and micro-politics to analyze rhetoric and reality, reveals the intricacies of rural development. Challenging popular ideals associated with rural development, this book presents the notion of rural development less as a spontaneous, all-inclusive affair and more as a limited, controlled and exclusive process. Ultimately it contends that within structures of rural governance, a regeneration power elite predominates development and regeneration activities.