بازاندیشی درباره همدلی از طریق ادبیات ۲۰۱۴
Rethinking Empathy through Literature 2014

در سال‌های اخیر، حوزه‌ای رو به رشد در مطالعات همدلی از دل رشته‌های گوناگون دانشگاهی از جمله علوم اعصاب، روانشناسی اجتماعی و فلسفه پدیدار گشته است. از آنجا که ادبیات نقشی محوری در مباحث مربوط به همدلی در میان این رشته‌ها ایفا می‌کند، بازاندیشی در چگونگی ارتباط ادبیات با «احساس همراهی» با دیگران، کلید بازاندیشی مفهومی در همدلی است. این مجموعه، درک رایج از همدلی را به چالش می‌کشد و از خوانندگان می‌خواهد در این مورد که همدلی چیست، چگونه عمل می‌کند و چه کسی قادر به انجام آن است، تردید کنند. نویسندگان، تحقیقات مهیجی را در مورد همدلی آشکار می‌کنند که در حال حاضر از دل مطالعات ادبی بیرون می‌آیند و در عین حال، ارتباطات سازنده‌ای با سایر حوزه‌های مطالعاتی مانند روانشناسی و زیست‌شناسی عصبی برقرار می‌سازند.

در حالی که ادبیات در مباحث مربوط به همدلی در رشته‌های مختلف، جایگاهی محوری داشته است، روش‌هایی که اغلب تصور می‌شود ادبیات با همدلی مرتبط است، می‌تواند ساده‌انگارانه و یا مشکل‌ساز باشد. این فرضیه اساسی اما رایج که خواندن ادبیات لزوماً همدلی و رفتار اخلاقی طرفدار اجتماع را به وجود می‌آورد، پیچیدگی‌های خواندن، ادبیات، همدلی، اخلاق و جامعه را تا حد زیادی دست‌کم می‌گیرد. حتی اگر همدلی یک فرآیند عصبی ساده بود، باز هم باید انواع مختلف همدلی را در رابطه با اشکال مختلف هنر متمایز می‌کردیم. هنوز تمام پیچیدگی‌های مطالعات ادبی و فرهنگی باید مورد بررسی قرار گیرند تا پویایی‌های ادبیات و همدلی را به درستی درک کنیم.

In recent years, a growing field of empathy studies has started to emerge from several academic disciplines, including neuroscience, social psychology, and philosophy. Because literature plays a central role in discussions of empathy across disciplines, reconsidering how literature relates to “feeling with” others is key to rethinking empathy conceptually. This collection challenges common understandings of empathy, asking readers to question what it is, how it works, and who is capable of performing it. The authors reveal the exciting research on empathy that is currently emerging from literary studies while also making productive connections to other areas of study such as psychology and neurobiology.

While literature has been central to discussions of empathy in divergent disciplines, the ways in which literature is often thought to relate to empathy can be simplistic and/or problematic. The basic yet popular postulation that reading literature necessarily produces empathy and pro-social moral behavior greatly underestimates the complexity of reading, literature, empathy, morality, and society. Even if empathy were a simple neurological process, we would still have to differentiate the many possible kinds of empathy in relation to different forms of art. All the complexities of literary and cultural studies have still to be brought to bear to truly understand the dynamics of literature and empathy.