به یاد آوردن آنا او. ۲۰۱۴
Remembering Anna O. 2014

کتاب «به یاد آوردن آنا اُ.» بررسی‌ای ویرانگر از بنیان‌های نظریه و عمل روانکاوی ارائه می‌دهد، رویکردی که با انتشار کتاب «مطالعاتی در باب هیستری» اثر بروئر و فروید در سال ۱۸۹۵ متولد شد. بروئر در این کتاب، شرح حال آنا اُ.، زن جوانی را ارائه می‌دهد که از هیستری حاد رنج می‌برد و او با بازگو کردن وقایع آسیب‌زایی که باعث بیماری‌اش شده بودند، تحت هیپنوتیزم، علائم بیماری‌اش را درمان کرد.

اما به استناد جدیدترین پژوهش‌ها دربارۀ فروید و با بهره‌گیری از اسناد مخفی‌شده‌ی طولانی‌مدت، بورچ-یاکوبسن نشان می‌دهد که آنا اُ. (برتا پاپنهایم) هرگز با «درمانِ گفتاری» بروئر درمان نشد و هم بروئر و هم فروید آگاهانه در سوابق تاریخی دست بردند. بورچ-یاکوبسن به تناقض‌های متعددی در شرح حال بروئر اشاره می‌کند که نشان می‌دهد علائم آنا اُ. برای برآورده کردن انتظارات نظری بروئر شبیه‌سازی شده بودند و «خاطرات» مشهور او در واقع خاطرات ساختگی بودند که بروئر در طول درمان هیپنوتیزمی القا کرده بود.

Remembering Anna O. offers a devastating examination of the very foundations of psychoanalytic theory and practice, which was born with the publication of Breuer and Freud’s Studies on Hysteria in 1895. Breuer described the case of Anna O., a young woman afflicted with a severe hysteria whom he had cured of her symptoms by having her recount under hypnosis the traumatic events that precipitated her illness.

Drawing on the most recent Freud scholarship and on long-secret documents, Borch-Jacobsen demonstrates, however, that Anna O. (Bertha Pappenheim) was never cured by Breuer’s “talking cure” and that both Breuer and Freud knowingly falsified the historical record. Borch-Jacobsen points out the numerous inconsistencies in Breuer’s account that suggests that Anna O.’s symptoms were simulated to meet Breuer’s theoretical expectations and that her famed “reminiscences” were in fact fictitious memories induced by Breuer in the course of a hypnotic treatment.