علوم اعصاب جمعیت شناختی ۲۰۱۳
Population Neuroscience 2013

آیا مغز نیوتن با مغز رامبراند متفاوت است؟ آیا رژیم غذایی مادر در دوران بارداری بر رشد مغز تاثیر می گذارد؟ آیا همسالان نوجوان، اثری بر مغز اجتماعی بر جای می گذارند؟ آیا نحوه ی زندگی ما در میانسالی بر نحوه ی پیر شدن مغزمان تاثیر می گذارد؟ برای پاسخ به این سوالات و بسیاری سوالات دیگر، اکنون می توانیم به علوم اعصاب جمعیتی روی آوریم.

علوم اعصاب جمعیتی تلاش می کند تا عوامل محیطی و ژنتیکی را که عملکرد و ساختار مغز انسان را شکل می دهند، شناسایی کند؛ این علم از ابزارها و دانش ژنتیک (و علوم “اومیکس”)، اپیدمیولوژی و علوم اعصاب استفاده می کند. این متن تلاش می کند تا پلی بین این سه رشته برقرار کند تا متخصصان آن ها بتوانند هنگام همکاری در مطالعات تصویربرداری در مقیاس بزرگ از مغز در حال رشد، بالغ و پیر، به راحتی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

با درک فرآیندهایی که باعث ایجاد تغییرات در عملکرد و ساختار مغز در افراد مختلف می شوند، می توانیم خطر (یا مقاومت) فرد در برابر ابتلا به یک اختلال مغزی را نیز پیش بینی کنیم. در درازمدت، امید است که علوم اعصاب جمعیتی، پایه ای برای پزشکی پیشگیری شخصی سازی شده ایجاد کند و به نوبه خود، بار مرتبط با اختلالات پیچیده و مزمن مغز و بدن را کاهش دهد.

Is Newton’s brain different from Rembrandt’s? Does a mother’s diet during pregnancy impact brain growth? Do adolescent peers leave a signature in the social brain? Does the way we live in our middle years affect how our brains age? To answer these and many other questions, we can now turn to population neuroscience.

Population neuroscience endeavors to identify environmental and genetic factors that shape the function and structure of the human brain; it uses the tools and knowledge of genetics (and the “omics” sciences), epidemiology and neuroscience. This text attempts to provide a bridge spanning these three disciplines so that their practitioners can communicate easily with each other when working together on large-scale imaging studies of the developing, mature and aging brain.

By understanding the processes driving variations in brain function and structure across individuals, we will also be able to predict an individual’s risk of (or resilience against) developing a brain disorder. In the long term, the hope is that population neuroscience will lay the foundation for personalized preventive medicine and, in turn, reduce the burden associated with complex, chronic disorders of brain and body.