مکانیسم ها در بیماری پارکینسون: مدل ها و درمان ها ۲۰۱۲
Mechanisms in Parkinson’s Disease: Models and Treatments 2012

بیماری پارکینسون (PD) عمدتاً ناشی از مرگ نورون های دوپامینرژیک در جسم سیاه است. داروهای فعلی بیماری پارکینسون علائم را درمان می کنند؛ هیچ کدام جلوی تخریب یا کند کردن آن را نمی گیرند. مانع اصلی در توسعه درمان های محافظت کننده عصبی، درک محدود از سازوکارهای مولکولی کلیدی است که باعث تحریک تخریب عصبی می شوند. کشف ژن های بیماری پارکینسون منجر به این فرضیه شده است که تاخوردگی نادرست پروتئین ها و اختلال در مسیر یوبی کیتین-پروتئازوم نقش محوری در پاتوژنز بیماری پارکینسون دارند. عوامل مقصر پیشین در تخریب عصبی بیماری پارکینسون، اختلال عملکرد میتوکندریایی و استرس اکسیداتیو نیز ممکن است تا حدی با ایجاد تجمع پروتئین های تاخورده نادرست، علاوه بر ایجاد رویدادهای مضر دیگر در نورون های دوپامینرژیک، عمل کنند. مدل های مبتنی بر نوروتوکسین در روشن سازی آبشار مولکولی مرگ سلولی در نورون های دوپامینرژیک مهم بوده اند. مدل های بیماری پارکینسون مبتنی بر دستکاری ژن های بیماری پارکینسون باید در روشن سازی جنبه های مهم این بیماری، مانند آسیب پذیری انتخابی نورون های دوپامینرژیک جسم سیاه در برابر فرآیند تخریبی، ارزشمند باشند.

Parkinson’s disease (PD) results primarily from the death of dopaminergic neurons in the substantia nigra. Current PD medications treat symptoms; none halt or retard dopaminergic neuron degeneration. The main obstacle to developing neuroprotective therapies is a limited understanding of the key molecular mechanisms that provoke neurodegeneration. The discovery of PD genes has led to the hypothesis that misfolding of proteins and dysfunction of the ubiquitin-proteasome pathway are pivotal to PD pathogenesis. Previously implicated culprits in PD neurodegeneration, mitochondrial dysfunction, and oxidative stress may also act in part by causing the accumulation of misfolded proteins, in addition to producing other deleterious events in dopaminergic neurons. Neurotoxin-based models have been important in elucidating the molecular cascade of cell death in dopaminergic neurons. PD models based on the manipulation of PD genes should prove valuable in elucidating important aspects of the disease, such as selective vulnerability of substantia nigra dopaminergic neurons to the degenerative process.