مدل‌های ریاضی برای برنامه‌ریزی و کنترل کیفیت هوا ۲۰۱۴
Mathematical Models for Planning and Controlling Air Quality 2014

مدل‌های ریاضی برای برنامه‌ریزی و کنترل کیفیت هوا، مستندات کنفرانس کارگاهی IIASA با موضوع “مدل‌های ریاضی برای برنامه‌ریزی و کنترل کیفیت هوا”، اکتبر ۱۹۷۹ است. این کارگاه دو هدف عمده داشت. نخست، کمک به پر کردن شکاف بین مدل‌سازی و مدیریت کیفیت هوا. دوم، بررسی یک استراتژی غیرمعمول در کنترل کیفیت هوا: یعنی، کنترل لحظه‌ای (Real-time) انتشار آلاینده‌ها.

این کتاب در دو بخش تنظیم شده است که تقریباً مطابق با دو هدف ذکر شده در بالا است. بخش اول به بررسی نقش مدل‌های ریاضی در برنامه‌ریزی کیفیت هوا می‌پردازد و شامل موارد زیر است: ارائه دیدگاه یک تصمیم‌گیرنده؛ مثال‌هایی از انواع مختلف مدل‌ها (مدل‌های توصیفی و/یا مدل‌های تصمیم‌گیری) که در دسترس تصمیم‌گیرندگان هستند؛ ارزیابی نقش مدل‌ها در تصمیم‌گیری‌های واقعی؛ و دو مقاله در مورد پرسش سنتی‌ترِ اهمیت و دامنه کاربرد مدل‌های توصیفی، یعنی مدل‌هایی که فیزیک پدیده آلودگی هوا را بازنمایی می‌کنند.

بخش دوم عمدتاً به کنترل لحظه‌ای اختصاص دارد. این بخش شامل ارائه مطالعه موردی IIASA در مورد تالاب ونیز؛ مقالاتی در مورد جنبه‌های مختلف این تحقیق؛ در مورد پیش‌بینی‌کننده‌های غلظت جایگزین؛ و توصیفاتی از پیاده‌سازی طرح‌های پیش‌بینی و کنترل لحظه‌ای در ژاپن و ایتالیا است.

Mathematical Models for Planning and Controlling Air Quality documents the proceedings of an IIASA Workshop on Mathematical Models for Planning and Controlling Air Quality, October 1979. The Workshop had two goals. The first was to contribute to bridging the gap between air-quality modeling and management. The second was to consider an unusual air-quality control strategy: namely, real-time emission control. The book is organized into two parts, corresponding roughly to the two goals outlined above. Part One examines the role of mathematical models in air-quality planning and includes: a presentation of a decision maker’s viewpoint; illustrations of various types of models (descriptive and/or decision models) available to decision makers; assessments of the role of models in actual decision making; and two papers on the more traditional question of the significance and range of application of descriptive models, i.e., of models that represent the physics of the air-pollution phenomenon. Part Two is devoted primarily to real-time control. It includes a presentation of the IIASA case study of the Venetian lagoon; and papers on various aspects of this research; on alternative concentration predictors; and descriptions of implementations of real-time forecast and control schemes in Japan and Italy.