تاثیرات مادری بر تکامل عصبی جنین: جنبه های بالینی و تحقیقاتی ۲۰۱۰
Maternal Influences on Fetal Neurodevelopment: Clinical and Research Aspects 2010

رویکردهای نوین به منشاء اختلالات عصبی-رشدی: بنیاد فیزیولوژی جنینی در طول دو دهه گذشته، اوتیسم، یک اختلال عصبی-رشدی که بر اساس رفتار تعریف می شود و زمانی نادر تلقی می شد، در تعداد فزاینده ای از کودکان تشخیص داده شده و اخیراً به عنوان یک “همه گیری” [1] شناخته شده است. در حالی که تعداد کودکان مبتلا به طور پیوسته افزایش یافته است، دانش ما هنوز برای توضیح علل متنوع و طیف وسیع تظاهرات اوتیسم کافی نیست. علی رغم پیشرفت چشمگیر در تحقیقات، آزمایش های تشخیصی پزشکی موجود تنها برای اقلیت کوچکی از کودکان مبتلا قابل استفاده است. بنابراین، توضیحات علمی که پزشکان بتوانند با استفاده از آن اکثریت کودکان مبتلا به اوتیسم را تشخیص و درمان کرده و به والدینشان مشاوره دهند، بسیار محدود است. جامعه و جامعه علمی ما برای افزایش اوتیسم آمادگی نداشتند، که ناتوانی کنونی ما در درک بیشتر علل آن را توضیح می دهد. محققان در زمینه اختلالات عصبی-رشدی مدت هاست که از اختلالات دیگری آگاه بوده اند که علی رغم تلاش های گسترده، منشاء ژنتیکی یا محیطی واضحی نداشته اند، و اوتیسم به نمادی از نیاز به رویکردهای جدید در تحقیق در مورد این شرایط پیچیده تبدیل شده است. اگرچه اوتیسم در سال های اخیر توجه ما را به خود جلب کرده است، شیوع سایر اختلالات عصبی-رشدی مانند اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) و اختلال دوقطبی، در میان سایرین، نیز رو به افزایش بوده است [2–4].

Novel Approaches into the Origins of Neurodevelopmental Disorders: The Fetal Physiology Foundation Over the past two decades, autism, a neurodevelopmental disorder that is defined by behavior and was once believed to be rare, became recognized in increasing numbers of children and recently received distinction as an “epidemic” [1]. While numbers of affected children have steadily increased, our knowledge is still ins- ficient to explain autism’s diverse causes and broad range of presentations. Despite remarkable progress in research, available medical diagnostic testing applies only to a small minority of affected children. Thus, scientifically based explanations with which physicians can diagnose and treat the majority of children with autism and advise their parents are quite limited. Our society and scientific community were unprepared for the rise in autism, which explains our present inability to understand most of its causes. Researchers in neurodevelopmental disorders have long been aware of other disorders that, despite extensive efforts, have not yielded clear genetic or environmental origins, and autism has become symbolic of the need for new approaches to research into these complex conditions. Although autism has captured our attention in recent years, the prevalence of other neurodevelopmental disorders such as attention de- cit hyperactivity disorder (ADHD) and bipolar disorder, among others, also has been increasing [2–4].