همزادپنداری کوهوت در میان فرهنگ‌ها ۲۰۱۵
Kohut’s Twinship Across Cultures 2015

«همزادپنداری کوهوت در گستره‌ی فرهنگ‌ها: روان‌شناسی انسان بودن» شرحی است بر یک سفر ده‌ساله که در آن نویسندگان، ابتدا به‌طور مستقل، تلاش کردند تا منظور کوهوت را درک کنند؛ زمانی که او تجربه‌ی همزادپنداری را به‌طور اساسی بازتعریف کرد و آن را به “انسان بودن در میان سایر انسان‌ها” بدل ساخت.

توقاشی و کاتلر، با آغاز از کندوکاوی در آثار کوهوت درباره‌ی همزادپنداری و نمایشی از ارزش آنچه او برای تفصیل باقی گذاشت، به معرفی حساسیتی جدید و بسیار متفاوت در درک فرایندهای رابطه‌ای روانکاوانه و ایده‌هایی درباره‌ی اضطراب وجودی انسان، تروما و معنای زندگی می‌پردازند. آن‌ها با همکاری یکدیگر به مفهوم همزادپنداری می‌پردازند که اغلب مورد سوءتعبیر قرار گرفته و درباره‌ی آن مطالب کمی نوشته شده است. این کتاب به‌طور منحصربه‌فردی تعریف نهایی کوهوت، “انسان بودن در میان سایر انسان‌ها” را گسترش و تفصیل می‌دهد. این مفهوم به‌ظاهر ساده را با طیف گسترده‌ای از مطالب بالینی به چالش می‌کشد و پیچیدگی این عبارت و ظرایف موجود در تشخیص و کار با بیمارانی که دچار تروما شده‌اند و هرگز این احساس را تجربه نکرده‌اند، نشان می‌دهد. این کتاب می‌پرسد که چگونه می‌توان حس *بودن* انسان را، در مقابل *توصیف* شدن به عنوان انسان، ایجاد کرد و چگونه این امر می‌تواند به درمانگران کمک کند تا تروما را بهتر درک کرده و با آن کار کنند.

کتاب *همزادپنداری در گستره‌ی فرهنگ‌ها* که برای روانکاوان و روان‌درمانگران روانکاوانه علاقه‌مند به نظریه‌های خود روان‌شناسی، بین‌الاذهانی و رابطه‌ای نوشته شده است، برای درمانگرانی که در حوزه‌های وسیع‌تری از روانکاوی، روان‌درمانی، مددکاری اجتماعی، روان‌پزشکی و آموزش فعالیت می‌کنند نیز بسیار ارزشمند خواهد بود. این کتاب حساسیت و توانایی آن‌ها را برای درک و درمان بیماران آسیب‌دیده و بیگانگی که در میان سایر انسان‌ها احساس می‌کنند، افزایش می‌دهد.

Kohut’s Twinship Across Cultures: The Psychology of Being Human chronicles a 10-year-voyage in which the authors struggled, initially independently, to make sense of Kohut‘s intentions when he radically re-defined the twinship experience to one of “being human among other human beings”.

Commencing with an exploration of Kohut’s work on twinship and an illustration of the value of what he left for elaboration, Togashi and Kottler proceed to introduce a new and very different sensitivity to understanding particular psychoanalytic relational processes and ideas about human existential anguish, trauma, and the meaning of life. Together they tackle the twinship concept, which has often been misunderstood and about which little has been written. Uniquely, the book expands and elaborates upon Kohut’s final definition, “being human among other human beings.” It problematizes this apparently simple concept with a wide range of clinical material, demonstrating the complexity of the statement and the intricacies involved in recognizing and working with traumatized patients who have never experienced this feeling. It asks how a sense of being human, as opposed to being described as human, can be generated and how this might help clinicians to better understand and work with trauma.

Written for psychoanalysts and psychoanalytic psychotherapists interested in self-psychological, intersubjective, and relational theories, Twinship Across Cultures will also be invaluable to clinicians working in the broader areas of psychoanalysis, psychotherapy, social work, psychiatry and education. It will enrich their sensitivity and capacity to understand and treat traumatized patients and the alienation they feel among other human beings.