جیمز ون آلن ۲۰۰۹
James Van Allen 2009

جیمز ون آلن (۱۹۱۴-۲۰۰۶)، اخترفیزیک‌دان و پیشگام فضانوردی که کمربندهای تشعشعی ون آلن به نام او نامگذاری شده‌اند، از محققان علمی اصلی در بیست و چهار ماموریت فضایی بود، از جمله *اکسپلورر ۱* در سال ۱۹۵۸، اولین ماهواره موفق ایالات متحده؛ پرواز *مارینر ۲* از کنار سیاره زهره در سال ۱۹۶۲، اولین ماموریت موفق به سیاره‌ای دیگر؛ و ماموریت‌های *پایونیر ۱۰* و *پایونیر ۱۱* در دهه ۱۹۷۰ که به بررسی سیاره‌های مشتری و زحل پرداختند. او اگرچه در سال ۱۹۸۵ به عنوان استاد فیزیک و نجوم دانشگاه آیووا بازنشسته شد، اما به عنوان یک محقق فعال باقی ماند و از دفتر خود در دانشگاه برای نظارت بر داده‌های پایونیر ۱۰ – که در مسیر رسیدن به لبه منظومه شمسی بود تا اینکه سیگنال آن در سال ۲۰۰۳ قطع شد – تا مدت کوتاهی پیش از مرگش در سن نود و یک سالگی استفاده می‌کرد. اکنون ابیگیل فورستنر، درامی از علم فضا، برنامه‌های نظامی، سیاست‌های جنگ سرد و رویدادهای دوران طولانی فعالیت حرفه‌ای ون آلن را در هم می‌آمیزد تا اولین زندگی‌نامه این فیزیکدان بسیار تأثیرگذار را خلق کند.

فورستنر با تکیه بر مکاتبات و انتشارات ون آلن، سال‌ها مصاحبه با او و همچنین با بیش از صد نفر دیگر، و اسناد طبقه‌بندی‌شده از بایگانی‌هایی مانند آزمایشگاه پیش‌رانش جت، مرکز فضایی کندی و آزمایشگاه فیزیک کاربردی، زندگی ون آلن را از کودکی‌اش در آیووا تا اولین آزمایش‌هایش در وایت سندز تا سال‌های *اکسپلورر ۱* و تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۶ توصیف می‌کند.

جیمز ون آلن که اغلب پدر علم فضا نامیده می‌شود، راه را برای نقشه‌برداری از منظومه شمسی جدید بر اساس بادهای خورشیدی، طوفان‌های عظیم خورشیدی و پرتوهای کیهانی هموار کرد. *پایونیر ۱۰* به تنهایی بیش از سی سال داده برای او ارسال کرد که به پیشبرد شناخت ما از مرز منظومه شمسی، میلیاردها مایل فراتر از پلوتون، کمک کرد. زندگی‌نامه جذاب ابیگیل فورستنر، زندگی و زمان پرماجرای این فیزیکدان پیشگام را به تصویر می‌کشد.

Astrophysicist and space pioneer James Van Allen (1914–2006), for whom the Van Allen radiation belts were named, was among the principal scientific investigators for twenty-four space missions, including Explorer I in 1958, the first successful U.S. satellite; Mariner 2’s 1962 flyby of Venus, the first successful mission to another planet; and the 1970s Pioneer 10 and Pioneer 11 missions that surveyed Jupiter and Saturn. Although he retired as a University of Iowa professor of physics and astronomy in 1985, he remained an active researcher, using his campus office to monitor data from Pioneer 10—on course to reach the edge of the solar system when its signal was lost in 2003—until a short time before his death at the age of ninety-one. Now Abigail Foerstner blends space science drama, military agendas, cold war politics, and the events of Van Allen’s lengthy career to create the first biography of this highly influential physicist.

Drawing on Van Allen’s correspondence and publications, years of interviews with him as well as with more than a hundred other people, and declassified documents from such archives as the Jet Propulsion Laboratory, the Kennedy Space Center, and the Applied Physics Laboratory, Foerstner describes Van Allen’s life from his Iowa childhood to his first experiments at White Sands to the years of Explorer I until his death in 2006.

Often called the father of space science, James Van Allen led the way to mapping a new solar system based on the solar wind, massive solar storms, and cosmic rays. Pioneer 10 alone sent him more than thirty years of readings that helped push our recognition of the boundary of the solar system billions of miles past Pluto. Abigail Foerstner’s compelling biography charts the eventful life and time of this trailblazing physicist.