توهم و واقعیت ۲۰۱۸
Illusion and Reality 2018

این اثر این باور را به چالش می‌کشد که اضطراب و افسردگی نوعی بیماری روانی هستند که نشان می‌دهند مشکلی در فرد مبتلا وجود دارد. در عوض، اضطراب و افسردگی به عنوان واکنش‌هایی کاملاً منطقی به دشواری‌های دنیای فرد مبتلا توصیف می‌شوند که به طور ذهنی توسط آن شخص تجربه می‌شوند. تضادی اساسی بین تصورات عینی از نرمال بودن (آنچه واقعیت باید مطابق با منابع تجاری و عینی‌ساز دیگر باشد) و واقعیت تجربه‌ی ذهنی فرد از جهان (سوء استفاده، بیکاری و غیره) ترسیم می‌شود.

فصل‌ها شامل بررسی اسطوره نرمال بودن، بررسی کمرویی و تحلیل روشی است که در آن مفروضات پشت استفاده از زبان می‌تواند اضطراب و افسردگی را تقویت کند. هدف اصلی کتاب توضیح معنای اضطراب آن‌گونه که توسط فرد مبتلا تجربه می‌شود، است. این بینش‌ها همچنین منجر به این دیدگاه، به عنوان هدف ثانویه، می‌شوند که نقش درمانگر “درمان” فرد نیست، بلکه مذاکره برای رفع ابهام و ارائه بینش در مورد اثرات مشکلات در دنیای فرد مبتلا، بر اساس درک ذهنی مشترک بین فرد مبتلا و درمانگر است.

This work challenges the notion that anxiety and depression amount to a mental illness denoting that something is wrong with the individual sufferer. Instead, anxiety and depression are described as perfectly rational responses to difficulties in the sufferer’s world, experienced subjectively by that person. An essential contrast is drawn between objective conceptions of normality (what reality ought to be as per commercial and other objectifying sources) and the reality of the individual’s subjective experience of the world (abuse, unemployment, and so on). Chapters include tackling the myth of normality; examining shyness; and analysing the way in which assumptions behind the use of language can foster anxiety and depression. The book’s primary purpose is to explain the meaning of anxiety as experienced by the sufferer. These insights also lead to a view, by way of secondary purpose, that the role of the therapist is not in ‘curing’ the individual, but rather to negotiate demystification and to provide insight into the effects of the problems in the sufferer’s world, based on the sufferer and the therapist’s shared subjective understanding.