من شما را فعال می‌کنم تا بر من اثر بگذارید. ۲۰۱۸
I Activate You To Affect Me 2018

دومین مجلد از مجموعه «سالنامه روان‌شناسی فرهنگی» به ماهیت عاطفی روابط اجتماعی انسان با محیط پیرامون اختصاص دارد. فصل‌های این کتاب، ابعاد تاریخی، نظری و عملی مفهوم “فعال‌سازی عاطفی” (affectivating) را بررسی می‌کنند. این مفهوم که نخستین بار توسط یکی از ما (والسینر، 1999) مطرح شد، به عنوان ابزاری بالقوه برای بررسی بُعد حساس-عاطفی زندگی روان‌شناختی در چارچوب روان‌شناسی فرهنگی به کار می‌رود. مفهوم فعال‌سازی عاطفی شامل دو بُعد روان‌شناختی است که اغلب در روان‌شناسی فرهنگی معاصر کم‌ارزش تلقی شده یا حتی از بین رفته‌اند: درگیری عاطفی و عاملیت افراد در برخوردهای اجتماعی‌شان.

از طریق مثال‌های متعدد – از جمله “احساس در خانه بودن”، فضاهای سکوت و آیین‌ها، یادبودها، موسیقی و شعر – نشان می‌دهیم که چگونه کنش‌های عینی افراد در زندگی روزمره و عادی، با هدف بخشیدن حسی عاطفی و شخصی به دنیای اطراف انجام می‌شوند. این رویکرد بر ماهیت عاطفی بنیادینِ ساخت معنای انسانی متمرکز است، معنایی که فرد را در احساس مستمرش نسبت به جهان راهنمایی می‌کند. در سطح نظری، مفهوم فعال‌سازی عاطفی، روان‌شناسی فرهنگی معاصر را به چالش می‌کشد تا عینیت (subjectivity) را نجات دهد، نه فقط نمادپردازی را.

فعال‌سازی عاطفی، بازگشت به سنت ارگانیسمی طولانی اما تا حدی فراموش‌شده را پیشنهاد می‌کند، سنتی که در تاریخ توسط متفکرانی مانند ویلهلم دیلتای، یاکوب فون اوکسکول و کورت گلدشتاین نمایندگی شده است. روان‌شناسی فرهنگی باید نشانه‌شناسی (semiosis) را به پس‌زمینه حیاتی تجربه انسانی بازگرداند.

The second volume of Annals of Cultural Psychology is dedicated to the affective nature of human social relationships with the environment. The chapters here included explore the historical, theoretical and practical dimensions of the concept of affectivating originally introduced by one of us (Valsiner, 1999), as a potential tool of inquiry into the affective-sensitive dimension of psychological life within a cultural-psychological framework. The concept of affectivating involves two psychological dimensions often undervalued or even obliterated from contemporary cultural psychology, namely the affective involvement and the agentivity of people in their social encounters. Through several examples –‘feeling-at-home’, silence spaces and rituals, memorials, music and poetry, among others– we show individual’s concrete actions in mundane everyday life aim to give an affective personal sense to the world around. This focuses on the primary affective nature of human meaning construction that guides the person in one’s continuing feeling-into-the-world. At a theoretical level the notion of affectivation challenges contemporary Cultural Psychology to rescue subjectivity, not only symbolism. Affectivation propounds a return to the long, but partially forgotten, organismic tradition, represented in the history by thinkers like Wilhelm Dilthey, Jakob von Uexküll and Kurt Goldstein. Cultural psychology has to bring semiosis back to the vital background of human experience.