همین‌قدر کافی است ۲۰۱۹
Good Enough 2019

چرا اندازه ژنوم یک سمندر چهل برابر ژنوم انسان است؟ چرا درخت آووکادو یک میلیون گل تولید می‌کند و تنها صد میوه؟ خلاصه، چرا این‌قدر اسراف در طبیعت وجود دارد؟ دانیل میلو در این تامل پرشور و گسترده درباره‌ی تصادف‌های عجیب و غریب و پیچیدگی‌های غیرمنتظره در مسیر زندگی، استدلال می‌کند که این سوالات را می‌پرسیم زیرا تصوری نادرست از نحوه‌ی عملکرد واقعی تکامل – و جامعه‌ی انسانی – پذیرفته‌ایم.

کتاب «به اندازه کافی خوب» نقدی قاطع بر سلطه‌ی تقریباً انحصاری مفهوم انتخاب طبیعی داروین بر ایده‌ی ما از دنیای طبیعی ارائه می‌دهد. داروینیسم در تبیین تکامل صفات عالی است، اما فزونیِ اندازه و تعداد آن‌ها را توضیح نمی‌دهد. بسیاری از صفات بسیار فراتر از پیکربندی بهینه برای انجام وظیفه هستند، و با این حال حفظ این بار اضافی مانع از شکوفایی گونه‌ها برای میلیون‌ها سال نمی‌شود.

هدف میلو این است که به جنبه‌ی آشفته‌ی طبیعت حق خود را بدهد – از موجودات زنده اسراف‌کار و ناکارآمدی دفاع کند که با وجود این زنده می‌مانند و تکثیر می‌شوند. اما او در مرز بین نظریه‌ی تکامل و پیامدهای اجتماعی آن متوقف نمی‌شود. او با تحریک‌آمیزی استدلال می‌کند که نظریه‌ی تکامل از طریق انتخاب طبیعی، ظواهر یک نظام اخلاقی را به خود گرفته است. بهینه‌سازی، رقابت‌پذیری و نوآوری به شعارهای جوامع غربی تبدیل شده‌اند، اما نقش آن‌ها در زندگی انسان‌ها – همانطور که در بقیه‌ی طبیعت – به‌طور خطرناکی بیش از حد ارزیابی شده است. نقص نه تنها به اندازه کافی خوب است: بلکه گاهی اوقات ممکن است برای بقا ضروری باشد.

Why is the genome of a salamander forty times larger than that of a human? Why does the avocado tree produce a million flowers and only a hundred fruits? Why, in short, is there so much waste in nature? In this lively and wide-ranging meditation on the curious accidents and unexpected detours on the path of life, Daniel Milo argues that we ask these questions because we’ve embraced a faulty conception of how evolution–and human society–really works. Good Enough offers a vigorous critique of the quasi-monopoly that Darwin’s concept of natural selection has on our idea of the natural world. Darwinism excels in accounting for the evolution of traits, but it does not explain their excess in size and number. Many traits far exceed the optimal configuration to do the job, and yet the maintenance of this extra baggage does not prevent species from thriving for millions of years. Milo aims to give the messy side of nature its due–to stand up for the wasteful and inefficient organisms that nevertheless survive and multiply. But he does not stop at the border between evolutionary theory and its social consequences. He argues provocatively that the theory of evolution through natural selection has acquired the trappings of an ethical system. Optimization, competitiveness, and innovation have become the watchwords of Western societies, yet their role in human lives–as in the rest of nature–is dangerously overrated. Imperfection is not just good enough: it may at times be essential to survival.–