سرکوب فرویدی، ناخودآگاه، و پویایی‌شناسی بازداری ۲۰۱۸
Freudian repression, the Unconscious, and the Dynamics of Inhibition 2018

احتمالاً هیچ مفهوم روانکاوانه‌ای به اندازه‌ی «سرکوب» (Repression) این همه جنجال مداوم برانگیخته و این حجم از انتقاد را به خود جلب نکرده است. سرکوب، مستلزم انکار آگاهی از محتوای ذهن خود است و بیشتر در مناقشات مربوط به امکان وجود خاطرات سرکوب‌شده از تروما (و بازیابی متعاقب آن‌ها) مطرح می‌شود. در حالی که سرکوب، مفهومی بنیادی در روانکاوی فرویدی است، تحولات اخیر در تفکر روانکاوانه (به عنوان مثال، «ذهن‌سازی») از اهمیت سرکوب کاسته‌اند، که تا حدی به دلیل تاکید کمتری است که بر اهمیت حافظه در درمان گذاشته می‌شود.

Possibly no other psychoanalytic concept has caused as much ongoing controversy, and attracted so much criticism, as that of ‘repression’. Repression involves denying knowledge to oneself about the content of one’s own mind and is most commonly implicated in disputes concerning the possibility of repressed memories of trauma (and their subsequent recovery). While fundamental in Freudian psychoanalysis, recent developments in psychoanalytic thinking (e.g., ‘mentalization’) have downplayed the importance of repression, in part due to less emphasis being placed on the importance of memory within therapy.