انتقال دی‌ان‌ای در پزشکی قانونی ۲۰۲۳
Forensic DNA Transfer 2023

کتاب انتقال DNA در پزشکی قانونی راهنمایی است برای تشخیص و درک کنونی از انتقال DNA در تحقیقات جنایی قانونی. پیشرفت‌های روزافزون فناوری به این معناست که اکنون به‌طور معمول می‌توان پروفایل‌های DNA را از رسوبات نامرئی به دست آورد. چگونگی یا زمان رسوب DNA مورد نظر ممکن است در متن پرونده مسئله‌ساز باشد، به‌ویژه اگر در مورد اهداکننده DNA اختلافی وجود نداشته باشد. یک پروفایل DNA به‌تنهایی نمی‌تواند نشان دهد که چه زمانی یا چگونه آن DNA در صحنه جرم رسوب کرده است، و همچنین نمی‌تواند ماده بدنی که از آن منشأ گرفته را آشکار کند. مسائل مربوط به انتقال مرتبط با فعالیت‌ها ممکن است مورد بحث قرار گیرند – که هدف سنتی تمایز پروفایل DNA نمی‌تواند به آن بپردازد.

DNA ممکن است همه‌جا و در همه‌جا باشد – در خانه‌ها، محل‌های کار، در حین حمل‌ونقل و روی وسایل شخصی ازجمله لباس. DNA یک فرد ممکن است روی شیئی باشد که هرگز با آن تماس نداشته است یا در اتاقی باشد که هرگز وارد آن نشده است. مفاهیم موردبحث در کتاب شامل DNA غیرخودی روی دست‌ها از طریق فعالیت‌های روزمره، شیوع DNA پس‌زمینه در محیط و شاید روی شیء، ماندگاری هر DNA منتقل‌شده و این‌که نتیجه DNA به این متغیرها و همچنین تکنیک‌های بازیابی بستگی دارد. ازآنجاکه DNA ممکن است به یک شیء منتقل شود: (الف) در حین ارتکاب جرم، (ب) قبل از جرم، و/یا (ج) بعد از جرم از طریق جابه‌جایی، بررسی و آزمایش، این کتاب مسیرهای مختلف انتقال و منابع DNA را پوشش می‌دهد. موارد مستند انتقال ناخواسته DNA که منجر به محکومیت‌های نادرست یا گمراهی تحقیقات جنایی شده است موردبحث قرار می‌گیرد – با تأکید بر کاهش آلودگی در کل فرآیند.

انتقال DNA در پزشکی قانونی پیچیدگی‌های اضافی ناشی از رسوبات نامرئی DNA را که بر رژیم‌های نمونه‌برداری و آزمایش تأثیر می‌گذارد، بررسی می‌کند. درک در حال تغییر از ترکیب رسوبات به‌اصطلاح “DNA لمسی” از پوست، ازجمله DNA خارج سلولی منتقل‌شده از طریق ترشحات بدن، شرح داده‌شده است. علاوه بر این، تمرکز جدیدتر بر تفسیر شواهد DNA – با استفاده از فرضیه‌های سطح فعالیت و منطق و مسائل مربوطه – نیز موردبحث قرار می‌گیرد.

Forensic DNA Transfer provides a guide to the recognition and current understanding of DNA transfer in forensic criminal investigations. Increased improvements in technology mean that it is now routinely possible to obtain DNA profiles from non-visible deposits. How or when the DNA in question was deposited may be an issue in the context of the case, especially if the donor of the DNA is not in dispute. A DNA profile alone cannot reveal when or how that DNA was deposited at a crime scene, nor can it reveal the body matter from which it originated. Issues of transfer associated with activities may be debated—which the traditional discrimination purpose of DNA profiling cannot address.

DNA may be everywhere and anywhere—in homes, at workplaces, during transport, and on personal items including clothing. DNA from a person may be on an object they have never contacted or in a room they have never entered. Concepts discussed in the book include non-self DNA on hands through day-to-day activities, the prevalence of background DNA in the environment and perhaps on the exhibit, the persistence of any DNA transferred, and that a DNA result will depend on these variables as well as recovery techniques. Since DNA may be transferred to an exhibit: (a) during the commission of a crime, (b) before the crime, and/or (c) after the crime through handling, examination, and testing, this book covers various transfer pathways and sources of DNA. Documented cases of inadvertent transfer of DNA resulting in wrongful convictions or the misdirection of criminal investigations are discussed—with an emphasis on contamination mitigation throughout the entire process.

Forensic DNA Transfer examines the additional complexity resulting from non-visible deposits of DNA that impact on sampling and testing regimes. The changing understanding of the composition of purported ‘touch DNA’ deposits from the skin, including extracellular DNA transported via body secretions, is described. Further, the newer focus on interpreting DNA evidence—using activity level propositions and the rationale and associated issues—is also discussed.