تخصص و فناوری ۲۰۱۳
Expertise and Technology 2013

توسعه‌ی فناوری، ماهیت تولید صنعتی را تغییر داده است؛ به طوری که دیگر مسئله‌ی کار کردن انسان با یک ماشین نیست، بلکه یک سیستم مشترک انسان-ماشین است که وظیفه را انجام می‌دهد. این توسعه، که در دهه‌ی 1940 آغاز شد، با گسترش کامپیوترها و نفوذ فناوری دیجیتال در تمام عرصه‌های زندگی کاری، برجسته‌تر شده است. ممکن است به نظر برسد که اهمیت کار انسانی در مقایسه با آنچه توسط سیستم‌های نرم‌افزاری هوشمند قابل دستیابی است، کاهش یافته است، اما در واقع، عکس این موضوع صادق است: هر چه سیستم پیچیده‌تر باشد، وظیفه‌ی اپراتور انسانی حیاتی‌تر است. با این حال، شرایط تغییر کرده است؛ در حالی که در گذشته افراد بر وظایف خود کنترل داشتند، امروزه به ناظران وظایفی تبدیل شده‌اند که بین انسان و ماشین تقسیم می‌شوند.

تلاش قابل توجهی به حوزه‌ی کار اداری و دفتری اختصاص داده شده است و منجر به ایجاد یک جامعه‌ی بین‌المللی تعامل انسان و کامپیوتر (HCI) در سطوح تحقیق و کاربرد شده است. با این حال، جامعه‌ی HCI بیشتر به محیط‌های ایستا توجه کرده است که در آن اپراتور انسانی کنترل کامل بر موقعیت دارد، تا به محیط‌های پویا که در آن تغییرات ممکن است مستقل از مداخله و اقدامات انسانی رخ دهند.

فلسفه اساسی این کتاب، این باور است که اپراتورهای انسانی، حتی در بدترین شرایطی که شرایط کاری آنها توسط اتوماسیون بی‌معنا تضعیف شده است، همچنان متخصصان بی‌رقیب باقی می‌مانند. آن‌ها این مزیت را به دلیل توانایی خود در یادگیری و ایجاد سطح بالایی از تخصص – که بنیان دانش عملیاتی است – در طول کار خود حفظ می‌کنند. این تخصص باید در توسعه‌ی سیستم‌های کارآمد انسان-ماشین، در تعیین الزامات آموزشی و در شناسایی نیازها برای پشتیبانی رایانه‌ای خاص از اقدامات انسانی در نظر گرفته شود. این کتاب با حمایت از این فلسفه:

* به ویژگی‌های اصلی شناخت در محیط‌های پویا می‌پردازد و موضوعاتی را از رویکردهای تجربی شناخت انسان و شبیه‌سازی شناختی ترکیب می‌کند،
* به مسئله‌ی توسعه‌ی شایستگی و تخصص می‌پردازد، و
* راه‌هایی را برای پذیرش چالش اصلی در این حوزه پیشنهاد می‌کند – طراحی یک همکاری واقعی بین متخصصان انسانی و کامپیوترهای قرن آینده.

Technological development has changed the nature of industrial production so that it is no longer a question of humans working with a machine, but rather that a joint human machine system is performing the task. This development, which started in the 1940s, has become even more pronounced with the proliferation of computers and the invasion of digital technology in all wakes of working life. It may appear that the importance of human work has been reduced compared to what can be achieved by intelligent software systems, but in reality, the opposite is true: the more complex a system, the more vital the human operator’s task. The conditions have changed, however, whereas people used to be in control of their own tasks, today they have become supervisors of tasks which are shared between humans and machines.

A considerable effort has been devoted to the domain of administrative and clerical work and has led to the establishment of an internationally based human-computer interaction (HCI) community at research and application levels. The HCI community, however, has paid more attention to static environments where the human operator is in complete control of the situation, rather than to dynamic environments where changes may occur independent of human intervention and actions.

This book’s basic philosophy is the conviction that human operators remain the unchallenged experts even in the worst cases where their working conditions have been impoverished by senseless automation. They maintain this advantage due to their ability to learn and build up a high level of expertise — a foundation of operational knowledge — during their work. This expertise must be taken into account in the development of efficient human-machine systems, in the specification of training requirements, and in the identification of needs for specific computer support to human actions. Supporting this philosophy, this volume

*deals with the main features of cognition in dynamic environments, combining issues coming from empirical approaches of human cognition and cognitive simulation,
*addresses the question of the development of competence and expertise, and
*proposes ways to take up the main challenge in this domain — the design of an actual cooperation between human experts and computers of the next century.