رویکردهای مبتنی بر شواهد برای درمان کودکان مورد آزار: ملاحظاتی در مورد اجزای اصلی و اثربخشی درمان ۲۰۱۳
Evidence-Based Approaches for the Treatment of Maltreated Children: Considering core components and treatment effectiveness 2013

در طی چندین دههٔ گذشته، درک ما از کودک آزاری عمیق تر شده است. تحقیقات اولیه متمرکز بر بررسی همه گیری شناسی آن، همراه با تلاش برای درک ماهیت والدین کودک آزار و اثرات آن بر رشد کودک بود. در دههٔ ۱۹۹۰، این حوزه شروع به درک کودک آزاری در زمینهٔ سیستم های خانوادگی و نقش روابط والد-فرزندی در رشد روان پریشی کرد. همچنین، درک ما از پیوندهای بین کودک آزاری، تروما و سلامت روان افزایش یافت. مداخلاتی توسعه یافت که کیفیت رابطهٔ والد-فرزندی (به عنوان مثال CPP)، کاهش علائم تروما (به عنوان مثال TF-CBT، AF-CBT) و حمایت از جایگزینی کودکان در خارج از خانه (به عنوان مثال Early Intervention Foster Care) را هدف قرار می داد. مداخلات دیگر، که در اصل برای کاهش رفتارهای مخرب کودکان در محیط های خانوادگی ایجاد شده بودند، با موفقیت بر روی کودکان مورد آزار قرار گرفته اعمال شدند (به عنوان مثال PCIT، TripleP، Incredible Years). در دههٔ گذشته، محققان مطالعاتی در مورد اثربخشی این درمان ها در آزمایش های کنترل شدهٔ تصادفی و اثربخشی آن ها در جمعیت های مختلف کودکان انجام داده اند. ما، به عنوان یک جامعهٔ پژوهشگر و متخصص، پشتیبانی تجربی قابل توجهی را برای تعدادی از مداخلات تثبیت شده و پرکاربرد جمع آوری کرده ایم. همانطور که به جلو حرکت می کنیم و این درمان های مبتنی بر شواهد (ESTs) را به جامعهٔ متخصصان بهداشت روان منتشر می کنیم، مهم است که اجزای اصلی آن ها (یعنی آنچه این درمان ها را موثر می کند) را شناسایی کنیم تا بتوانیم آن ها را از انطباق اجتناب ناپذیر محافظت کرده و اثربخشی آیندهٔ آن ها را حفظ کنیم. همچنین، مهم است که محدودیت های این مداخلات (یعنی شرایطی که این مداخلات ممکن است در آن موثر نباشند) را درک کنیم تا بتوانیم بهترین مراقبت ممکن را برای کودکانی که به خدمات بهداشت روان نیاز دارند، ارائه دهیم. در حال حاضر، سیاست های عمومی شروع به اجباری کردن ارائهٔ ESTs کرده اند، اگرچه آژانس ها پرسنلی ندارند که برای ارائهٔ موثر این درمان ها آموزش دیده باشند و برنامه های بالینی و مددکاری اجتماعی نیز برنامهٔ درسی برای آموزش توسعه نداده اند. نیاز به یک منبع اطلاعاتی مرکزی برای دانشجویان و متخصصانی که به دنبال مداخلات موثر برای رفع مشکلات مرتبط با کودک آزاری هستند، وجود دارد. آن ها باید درک کنند که این ESTs چگونه و برای چه کسانی ارائه می شوند، چرا موثر هستند و چه زمانی منع مصرف دارند. هدف از این کتاب ویرایش شده برآورده کردن این نیاز با ارائهٔ یک مرور کلی از تحقیقاتی است که اثرات کودک آزاری بر سلامت روان و رشد اجتماعی-عاطفی را توصیف می کند، یک مرور کلی از ادبیات تجربی در مورد اجزای اصلی درمان های موثر و موانع موفقیت درمان، توصیف مداخلات منتخب با مبانی تحقیقاتی قوی (شامل توصیف فرآیند درمان، یک مطالعهٔ موردی یا توصیف مبنای تجربی استفاده از آن در مورد کودکان مورد آزار قرار گرفته، یک بحث مفهومی در مورد اجزای اصلی احتمالی و بحث در مورد محدودیت های احتمالی) و بررسی مشکلات مربوط به انتشار و اجرا خواهد بود. هر یک از این فصل ها که یک EST را توصیف می کنند، توسط یکی از محققان مرتبط با آموزش یا تحقیق در مورد اثربخشی آن EST نوشته خواهد شد. ما برنامه ریزی کرده ایم که یک فصل جمع بندی داشته باشیم که باورهای مختلف نویسندگان در مورد آنچه درمان آن ها را موثر می کند، به هم پیوند دهد و افکار آن ها را در مورد جهت گیری تحقیقات، آموزش و اجرای آینده توصیف کند.

During the last several decades our understanding of child maltreatment has deepened. Early research focused on exploring its epidemiology, combined with trying to understand the nature of the maltreating parent and effects on the developing child. In the 1990s, the field began to understand maltreatment in the context of family systems and the role of parent-child relationships in the development of psychopathology. We also increased our understanding of the links between maltreatment, trauma, and mental health. Interventions were developed that targeted the quality of the parent-child relationship (e.g., CPP), decreasing trauma symptoms (e.g., TF-CBT, AF-CBT), and supporting children’s placements outside the home (e.g., Early Intervention Foster Care). Other interventions, originally developed to reduce children’s disruptive behaviour in family settings were successfully applied to maltreated children (e.g., PCIT, TripleP, Incredible Years). In the past decade, scholars have conducted studies of these treatment’s efficacy in randomized control trials and their effectiveness in different populations of children. We have, as a community of scholars and practitioners, collected considerable empirical support for a number of well-established and well-used interventions. As we move forward, disseminating these empirically supported treatments (ESTs) to the community of mental health providers, it is important to identify their core components (i.e., what makes these treatments effective) so that we may guard them from inevitable adaptation and preserve their future effectiveness. It is also important to understand the limitations of these interventions (i.e., the conditions in which these interventions may not be effective), so that we can provide the best possible care to children in need of mental health services. Currently, public policy has begun mandating provision of ESTs, although agencies do not have staff trained to effectively provide these treatments, nor have clinical and social work programs developed curricula for training. There is a need for a central source of information for students and practitioners who are seeking effective interventions to address problems associated with child maltreatment. They need to understand how these ESTs are provided and to whom, why they are effective, and when they are contra-indicated. The objective of this edited book will be to meet this need by providing an overview of the research describing the effects of child maltreatment on mental health and social-emotional development, an overview of the empirical literature on core components of effective treatments and barriers to treatment success, descriptions of selected interventions with strong research foundations (including a description of the process of treatment, a case study or description of the empirical foundation of its use with maltreated children, a conceptual discussion of possible core components, and a discussion of possible limitations), and a review of difficulties with dissemination and implementation. Each of these chapters describing an EST will be written by one of the scholars associated with training or researching the effectiveness of that EST. We plan a summative chapter that weaves together different authors’ beliefs about what makes their treatment effective, describing their thoughts about the direction of future research, training, and implementation.