روان‌شناسی پویا در داستان مدرنیستی بریتانیا ۲۰۰۵
Dynamic Psychology in Modernist British Fiction 2005

روان‌شناسی پویا در داستان مدرنیستی بریتانیا استدلال می‌کند که منتقدان ادبی تمایل داشته‌اند تا تأثیر گفتمان‌های روان‌شناختی پیش از فروید، از جمله تحقیقات روانی، بر داستان مدرن بریتانیا را تحریف کنند. روانکاوی توجهی بیش از حد معمول به خود جلب کرده است، در حالی که گزینش‌گری بریتانیایی رایج‌تر، که توسط چهره‌های اکنون فراموش‌شده‌ای مانند فردریک مایرز و ویلیام مک‌دوگال مورد استقبال قرار گرفته بود، نادیده گرفته شده است. این پژوهش بر رمان‌نویسان ادواردی که بیشترین تعامل را با روان‌شناسی پویا داشتند، یعنی می سینکلر و جی. دی. برزفورد، تمرکز دارد، اما آرنولد بنت و دی. اچ. لارنس را نیز مورد بازبینی قرار می‌دهد. کتاب با نشان دادن جذب ظریف گفتمان پیش از فروید توسط ویرجینیا وولف به پایان می‌رسد.

Dynamic Psychology in Modernist British Fiction argues that literary critics have tended to distort the impact of pre-Freudian psychological discourses, including psychical research, on Modern British Fiction. Psychoanalysis has received undue attention over a more typical British eclecticism, embraced by now-forgotten figures including Frederic Myers and William McDougall. This project focuses on the Edwardian novelists most fully engaged by dynamic psychology, May Sinclair, and J.D. Beresford, but also reconsiders Arnold Bennett and D.H. Lawrence. The book concludes by demonstrating Woolf’s subtle assimilation of pre-Freudian discourse.