سگ‌های داروین ۲۰۱۴
Darwin’s Dogs 2014

اگر تا به حال به سگی خیره شده‌اید که منتظر پیاده‌روی است و در آن نگاه غمگین، قدمت و شباهتی انسانی را حس کرده‌اید، بدانید که تنها نیستید؛ چارلز داروین هم دقیقاً همین احساس را داشته است.

داروین اما، صرفاً به حس کردن این ارتباط بین انسان و سگ‌ها بسنده نکرد. این نجیب‌زاده‌ی انگلیسی، طبیعت‌شناس برجسته، پیشگام بزرگ نظریه‌ی تکامل و عاشقی بی‌درمانِ سگ‌ها، از سگ‌های دوست‌داشتنی‌اش به عنوان شاهدی در استدلال همیشگی‌اش استفاده کرد، مبنی بر اینکه همه‌ی حیوانات، از جمله انسان‌ها، از یک نیای مشترک نشأت گرفته‌اند.

اِما تاونزند، با نگاهی منحصربه‌فرد از زاویه‌ی دید سگ‌سانان، زندگی و آثار داروین را بررسی می‌کند؛ از نامه‌های محبت‌آمیزی که به خانه می‌نوشت و در آن‌ها جویای احوال حیوانات خانگی خانواده بود، تا بررسی‌های عمیق علمی‌اش در مورد تبار سگ‌های اهلی.

If you have ever looked at a dog waiting to go for a walk and thought there was something age-old and almost human about his sad expression, you’re not alone; Charles Darwin did exactly the same.

But Darwin didn’t just stop at feeling that there was some connection between humans and dogs. English gentleman naturalist, great pioneer of the theory of evolution and incurable dog-lover, Darwin used his much-loved dogs as evidence in his continuing argument that all animals including human beings, descended from one common ancestor.

From his fondly written letters home enquiring after the health of family pets to his profound scientific consideration of the ancestry of the domesticated dog, Emma Townshend looks at Darwin’s life and work from a uniquely canine perspective.