توان محاسباتی ۲۰۲۱
Computational Power 2021

ما هر روز بیش از پیش تصمیم‌گیری‌ها و وظایفمان را به نمایندگان مصنوعی، سازوکارهای یادگیری ماشین، و رویه‌های الگوریتمی یا به عبارت دیگر، به سیستم‌های محاسباتی واگذار می‌کنیم. نه اینکه ما را جاه‌طلبی‌های پرقدرتِ فتح ماه، جایگزینی انسان‌ها با لشکری از اندرویدها، خلق سناریوهای علمی-تخیلی به سبک ماتریکس، یا طراحی نقشه‌های شیطانی مانند ماشینِ سریال *Person of Interest* به این سو سوق دهد. خیر، انقلاب دیجیتال کنونی که بر پایه قدرت محاسباتی استوار است، اساساً یک انقلاب روزمره است.

از این رو، بسیار عمیق‌تر، نامحسوس‌تر و گسترده‌تر است، زیرا عادات و رویه‌های معمول ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد و بافت زندگی روزمره ما را تغییر می‌دهد. این امر دریچه‌ای به سوی یک خط تحقیق دقیق می‌گشاید، که پایه و اساس تز اصلی این متن را تشکیل می‌دهد: قدرت محاسباتی ما با تلاش برای تطبیق نه‌تنها جهان، بلکه بازنمایی ما از واقعیت با نحوه عملکرد فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات مبتنی بر محاسبات، اعمال می‌شود. تأثیر این فناوری به حدی است که همه چیز را همان‌طور که هست باقی نمی‌گذارد: بلکه ماهیت نمایندگان، عادات، اشیاء و نهادها را تغییر می‌دهد و از این رو، نظم موجود را بر هم می‌زند، بدون اینکه لزوماً نظم جدیدی ایجاد کند.

استدلال من این است که این قدرت اغلب به طور مساوی توزیع نمی‌شود، بلکه برعکس، احتمالاً منجر به تمرکز ثروت، موقعیت‌های مسلط یا مزایای رقابتی ناعادلانه می‌شود. این امر مبارزه‌ای را آغاز می‌کند، که در رابطه با آن، وظیفه تأیید مجدد ارزش‌های اساسی، اصول راهنما، اولویت‌ها و قوانین بازی، که می‌تواند یک رویارویی شدید بین دشمنان را به یک رقابت منصفانه بین حریفان تبدیل کند، یا تلاش برای تبدیل آن، بر عهده ما است.

We delegate more and more decisions and tasks to artificial agents, machine-learning mechanisms, and algorithmic procedures or, in other words, to computational systems. Not that we are driven by powerful ambitions of colonizing the Moon, replacing humans with legions of androids, creating sci-fi scenarios à la Matrix or masterminding some sort of Person of Interest-like Machine. No, the current digital revolution based on computational power is chiefly an everyday revolution.

It is therefore that much more profound, unnoticed and widespread, for it affects our customary habits and routines and alters the very texture of our day-to-day lives. This opens a precise line of inquiry, which constitutes the basic thesis of the present text: our computational power is exercised by trying to adapt not just the world but also our representation of reality to how computationally based ICTs work. The impact of this technology is such that it does not leave things as they are: it changes the nature of agents, habits, objects and institutions and hence it subverts the existing order, without necessarily generating a new one.

I argue that this power is often not distributed in an egalitarian manner but, on the contrary, is likely to result in concentrations of wealth, in dominant positions or in unjust competitive advantages. This opens up a struggle, with respect to which the task of reaffirming the fundamental values, the guiding principles, the priorities and the rules of the game, which can transform, or attempt to transform, a fierce confrontation between enemies in a fair competition between opponents rests on us.