سینما، رنج و روانکاوی ۲۰۲۳
Cinema, Suffering and Psychoanalysis 2023

* * *
*سینما، رنج و روانکاوی* با استفاده از رویکردی منحصربه‌فرد و سه‌وجهی، اختلالات روان‌شناختی را به مثابه امری مشترک در وضعیت انسانی مورد بررسی قرار می‌دهد: روانکاوی، رنج ذاتی ناشی از مراحل رشدی را که هر فرد با آن مواجه می‌شود، تشخیص می‌دهد؛ روان‌شناسی، طبقه‌بندی‌های مشخصی را در مورد چگونگی بروز این رنج اعمال می‌کند؛ و سینما، رنج را از طریق ترکیبی از عناصر بصری و شنیداری به تصویر می‌کشد.

شش فیلم بلند مورد تجزیه و تحلیل، از جمله *قوی سیاه* (۲۰۱۰) و *ماشینیست* (۲۰۰۴)، به عنوان رسانه‌ای با بازتاب فرهنگی، بازنمایانگر برخی از رایج‌ترین اختلالات روان‌شناختی و تجربیات زیسته دوران معاصر هستند. این کتاب با ترکیب «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ۵» (DSM-V) از روان‌شناسی بالینی برای سازماندهی و تشخیص شخصیت‌ها، و روانکاوی برای ردیابی منشاء، سازوکار و تأثیر اختلال روان‌شناختی در مسیر روایی هر فیلم، وارد عرصه‌ای ناشناخته در مطالعات سینمایی می‌شود. نظریه‌های لاکان در مورد مرحله آینه‌ای نوزادی، امر خیالی و امر نمادین، نظریه‌های ژیژک در مورد امر واقع، دیگری بزرگ و رویداد، و نظریه‌های کریستوا در مورد ابژکسیون و مالیخولیا، در ترکیب با طبقه‌بندی علائم DSM برای تفسیر شش اثر سینمایی معاصر به کار گرفته می‌شوند.

این کتاب با در نظر گرفتن اینکه منشاء، سازوکار، تأثیر *و* نشانه‌شناسی، همگی بخشی از یک گروه به‌هم‌پیوسته هستند، اختلال روان‌شناختی را به عنوان بخشی از وضعیت انسانی بررسی می‌کند، امری که در هویت شخصی سهیم بوده و آن را شکل می‌دهد. به طور مشخص‌تر، این پژوهش این تصور را که اختلال روان‌شناختی و سلامت روان‌شناختی به عنوان یک دوگانگی وجود دارند، رد می‌کند و در عوض، تشخیص می‌دهد که آنچه به طور سنتی آسیب‌شناسانه تلقی شده است، ممکن است به عنوان تنوعی در هویت انسانی تلقی شود.

Cinema, Suffering and Psychoanalysis explores psychological disorder as common to the human condition using a unique three-angled approach: psychoanalysis recognises the inherent suffering encountered by each subject due to developmental phases; psychology applies specific categorisation to how this suffering manifests; cinema depicts suffering through a combination of video and aural elements.

Functioning as a culturally reflexive medium, the six feature films analysed, including Black Swan (2010) and The Machinist (2004), represent some of the most common psychological disorders and lived experiences of the contemporary era. This book enters unchartered terrain in cinema scholarship by combining clinical psychology’s Diagnostic and Statistical Manual Five (DSM-V) to organise and diagnose each character, and psychoanalysis to track the origin, mechanism and affect of the psychological disorder within the narrative trajectory of each film. Lacan’s theories on the infantile mirror phase, the Imaginary, and the Symbolic, Žižek’s theories on the Real, the big Other and the Event, and Kristeva’s theories on abjection and melancholia work in combination with the DSM’s classification of symptoms to interpret six contemporary pieces of cinema.

By taking into consideration that origin, mechanism, affect and symptomatology are part of an interconnected group, this book explores psychological disorder as part of the human condition, something which contributes to and informs personal identity. More specifically, this research refutes the notion that psychological disorder and psychological health exist as a binary, instead recognising that what has traditionally been pathologised, may instead be viewed as variations on human identity.