نقشه‌نگاری‌های خطر ۲۰۰۸
Cartographies of Danger 2008

هیچ مکانی کاملاً امن نیست، اما برخی مکان‌ها خطرناک‌تر از بقیه هستند. چه در دشت سیلابی زندگی کنیم یا در “گذرگاه گردباد”، نزدیک یک تاسیسات هسته‌ای یا در محله‌ای با نور کم در شب، همه ما با ناآرامی با خطرات طبیعی و ساخته دست بشر همزیستی می‌کنیم. همانطور که مارک مونمونیر در این کتاب سرگرم‌کننده و بی‌نهایت آموزنده نشان می‌دهد، نقشه‌ها می‌توانند اطلاعات زیادی در مورد مکان‌هایی که می‌توانیم انتظار خطرات خاصی را داشته باشیم به ما بدهند، اما همچنین می‌توانند به طرز خطرناکی گمراه‌کننده باشند.

به عنوان مثال، کالیفرنیا زلزله‌ها را جدی می‌گیرد و یک برنامه جامع نقشه‌برداری لرزه‌ای دارد، در حالی که واشنگتن نسبت به زلزله‌ها در Puget Sound نسبتاً سهل‌انگار بوده است. اما همانطور که زلزله Northridge در ژانویه 1994 به وضوح به کالیفرنیایی‌ها نشان داد، حتی نقشه‌های معتبر خطر لرزه‌ای نیز می‌توانند هر کسی را که “خطوط گسل شناخته شده” را به عنوان تنها مکان‌های آسیب‌پذیر در برابر زلزله تفسیر می‌کند، فریب دهند.

به همان اندازه که پیش‌بینی و آمادگی برای خطرات فاجعه‌بار طبیعی مهم است، پدیده‌های ظریف‌تر و پایدارتر مانند آلودگی و جرم نیز خطرات جدی ایجاد می‌کنند که باید روزانه با آنها مقابله کنیم. نقشه‌های منطقه خطر، این خطرات موذیانه‌تر را برجسته کرده و آگاهی از آنها را در بین برنامه‌ریزان، مقامات محلی و مردم افزایش می‌دهند.

مونمونیر با کمک نقشه‌های فراوانی که نمونه‌هایی از گوشه و کنار ایالات متحده را نشان می‌دهد، نشان می‌دهد که چگونه نقشه‌برداری از خطرات نه تنها بازتاب‌دهنده درک علمی از خطرات است، بلکه برداشت‌ها از ریسک و چگونگی کاهش ریسک را نیز نشان می‌دهد. فرقی نمی‌کند که روی خط گسل زندگی می‌کنید یا خط ساحلی، نزدیک یک محل دفن زباله‌های سمی یا خطوط برق تولید کننده EMF، توصیه‌های ساده این کتاب در مورد خطرات جغرافیایی و نحوه اجتناب از آنها را با مسئولیت خود نادیده می‌گیرید.

No place is perfectly safe, but some places are more dangerous than others. Whether we live on a floodplain or in “Tornado Alley,” near a nuclear facility or in a neighborhood poorly lit at night, we all co-exist uneasily with natural and man-made hazards. As Mark Monmonier shows in this entertaining and immensely informative book, maps can tell us a lot about where we can anticipate certain hazards, but they can also be dangerously misleading.

California, for example, takes earthquakes seriously, with a comprehensive program of seismic mapping, whereas Washington has been comparatively lax about earthquakes in Puget Sound. But as the Northridge earthquake in January 1994 demonstrated all too clearly to Californians, even reliable seismic-hazard maps can deceive anyone who misinterprets “known fault-lines” as the only places vulnerable to earthquakes.

Important as it is to predict and prepare for catastrophic natural hazards, more subtle and persistent phenomena such as pollution and crime also pose serious dangers that we have to cope with on a daily basis. Hazard-zone maps highlight these more insidious hazards and raise awareness about them among planners, local officials, and the public.

With the help of many maps illustrating examples from all corners of the United States, Monmonier demonstrates how hazard mapping reflects not just scientific understanding of hazards but also perceptions of risk and how risk can be reduced. Whether you live on a faultline or a coastline, near a toxic waste dump or an EMF-generating power line, you ignore this book’s plain-language advice on geographic hazards and how to avoid them at your own peril.