هوش مصنوعی ۲۰۱۸
Artificial Intelligence 2018

هدف این کتاب که نخستین بار در سال 1987 منتشر شد، کمک به پیشرفت هوش مصنوعی (AI) از طریق شفاف‌سازی و رفع منابع اصلی سردرگمی‌های فلسفی آن زمان بود که همچنان ذهن دانشمندان را به خود مشغول می‌کرد و مانع از تحقیقات می‌شد. برخلاف اکثریت قریب به اتفاق نقدهای فلسفی هوش مصنوعی، هر یک از نویسندگان این مجموعه، تلاش جدی برای درک نظریه‌های علمی توسعه‌یافته داشته‌اند، نه حمله به «مردان پوشالی» سطحی که شباهت کمی به نظریه‌های پیچیده توسعه‌یافته دارند. زیرا هر یک متقاعد شده‌اند که مسئولیت فیلسوف، کمک از دیدگاه فکری خاص خود به پیشرفت چنین حوزه مهمی است، نه قضاوت از بالا و رد تلاش‌های همتایان علمی خود.

بنابراین، هدف این کتاب تصحیح برخی از سوءتفاهم‌های رایج در مورد موضوع آن است. اصطلاح فنی هوش مصنوعی به دلیل معانی معمولی مرتبط با آن، سردرگمی غیرضروری قابل توجهی ایجاد کرده است و به همین دلیل، این اصطلاح بی‌وقفه مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد. مقالات جمع‌آوری شده در اینجا همگی در پی تبیین ماهیت واقعی هوش مصنوعی و حذف بحث‌های فلسفی نابخردانه‌ای هستند که به دنبال پاسخ به سؤالات اشتباه به روش‌های اشتباه هستند. بحث‌ها و تصمیمات فلسفی در مورد استفاده صحیح از هوش مصنوعی باید بر اساس درک درستی از نحوه دستیابی دانشمندان هوش مصنوعی به نتایج خود باشد. به ویژه، در وابستگی آنها به ورودی برنامه‌ریزی اولیه انسان.

این مجموعه، مکتب فلسفه تحلیلی آنگلوساکسون را با روش‌های بررسی علمی و روان‌شناختی ترکیب می‌کند. نویسندگان برجسته این مجلد، نماینده بخش‌های مختلفی از فیلسوفان، روانشناسان و دانشمندان علوم کامپیوتر از سراسر جهان هستند. نتیجه، مطالعه‌ای جذاب در مورد ماهیت و آینده هوش مصنوعی است که به سبکی نوشته شده است که مطمئناً برای افراد عادی و متخصص به طور یکسان جذاب و آموزنده خواهد بود.

The purpose of this book, originally published in 1987, was to contribute to the advance of artificial intelligence (AI) by clarifying and removing the major sources of philosophical confusion at the time which continued to preoccupy scientists and thereby impede research. Unlike the vast majority of philosophical critiques of AI, however, each of the authors in this volume has made a serious attempt to come to terms with the scientific theories that have been developed, rather than attacking superficial ‘straw men’ which bear scant resemblance to the complex theories that have been developed. For each is convinced that the philosopher’s responsibility is to contribute from his own special intellectual point of view to the progress of such an important field, rather than sitting in lofty judgement dismissing the efforts of their scientific peers.

The aim of this book is thus to correct some of the common misunderstandings of its subject. The technical term Artificial Intelligence has created considerable unnecessary confusion because of the ordinary meanings associated with it, and for that very reason, the term is endlessly misused and abused. The essays collected here all aim to expound the true nature of AI, and to remove the ill-conceived philosophical discussions which seek answers to the wrong questions in the wrong ways. Philosophical discussions and decisions about the proper use of AI need to be based on a proper understanding of the manner in which AI-scientists achieve their results; in particular, in their dependence on the initial planning input of human beings.

The collection combines the Anglo-Saxon school of analytical philosophy with scientific and psychological methods of investigation. The distinguished authors in this volume represent a cross-section of philosophers, psychologists, and computer scientists from all over the world. The result is a fascinating study in the nature and future of AI, written in a style which is certain to appeal and inform laymen and specialists alike.