اضطراب ۲۰۱۳
Anxiety 2013

این کتاب به تحلیل روانشناختی و نه زیست‌پزشکیِ شکل پیچیده و اغلب ناتوان‌کننده‌ی پریشانی‌ای می‌پردازد که با نام اضطراب شناخته می‌شود. این تحلیل، سهم ارزشمندی را که نظریه‌ی روان‌شناختی در این زمینه داشته و همچنان دارد، به تصویر می‌کشد.

بخش اول به طور گسترده به بررسی متون بالینی می‌پردازد و با ارائه‌ی نمونه‌های موردی، مجموعه‌ای از ویژگی‌های بارز را که تحت عنوان “اضطرابِ وحشت‌زدگی” شناخته می‌شوند، شرح داده و متمایز می‌کند. همچنین نشان داده می‌شود که یافته‌های پژوهشی در سایر زمینه‌های بالینی، مانند وابستگی به الکل، ارتباطات مفهومی و تجربی با اضطرابِ وحشت‌زدگی دارند. بخش دوم کتاب به بررسی و ارزیابی رویکردهای نظری اصلی در مورد اضطراب می‌پردازد، از جمله مدل‌های خاصی از وحشت‌زدگی و آگورافوبیا (ترس از فضاهای باز)، فرضیات سنتی بسیاری را به چالش می‌کشد و از تحلیل اضطراب به عنوان یک معنای برساخته‌ی اجتماعی که بر تجربه تحمیل می‌شود، حمایت می‌کند، نه به عنوان یک مفهوم نظری یا حالت روان‌پاتولوژیک. مفاهیم روش‌شناختی مورد بحث قرار می‌گیرند و یک مدل شماتیک از اضطرابِ وحشت‌زدگی ارائه می‌شود.

این یکپارچگی نظری، سهم عمده‌ای در تجدید علاقه‌ی فزاینده به این حوزه است و برای همه‌ی پژوهشگران و دانشجویان تحصیلات تکمیلی در رشته‌های بهداشت روان، مرتبط و مفید خواهد بود.

از مقدمه‌ی کتاب: این کتاب دو هدف اصلی دارد. اول، شرح ابعادی از پریشانی روانشناختی که من آن را اضطرابِ وحشت‌زدگی نامیده‌ام. این هدف در بخش اول کتاب دنبال می‌شود که به بررسی متونی می‌پردازد که عمدتاً توصیفی و روانپزشکی هستند. هدف دوم در بخش دوم کتاب پیگیری می‌شود، که در آن به بررسی تعداد زیادی از نظریه‌های اضطراب می‌پردازم تا ببینم چه چیزی برای توضیح مجموعه‌ی شکایات اضطرابِ وحشت‌زدگی ارائه می‌دهند. بنابراین، من به کاربرد نظریه‌ی روان‌شناختی در یک مسئله‌ی دنیای واقعی علاقه‌مندم، یعنی به آنچه که افرادی که به دنبال کمک حرفه‌ای هستند، به طور کلی وحشت، اضطراب و ترس از موقعیت‌های عمومی توصیف می‌کنند.

ادبیات نظری و تجربی در مورد اضطراب بسیار گسترده است و من مجبور بوده‌ام منظم و تا حد زیادی جانبدار یک دیدگاه نظری خاص باشم. من تا حد امکان تلاش کرده‌ام تا با اضطراب به عنوان یک سازه‌ی عوام‌پسندانه برخورد کنم، یعنی به عنوان یک ساختار اجتماعی و نه یک مفهوم علمی. به همین دلیل، من کوشیده‌ام به گزارش‌های مربوط به اضطراب یا شکایات مربوط به اضطراب اشاره کنم تا از تمایل رایج به عینیت‌بخشیدن به اضطراب به عنوان یک موجودیت که به طور مستقل از ریشه‌های اجتماعی این اصطلاح وجود دارد، اجتناب کنم. بر این اساس، من معتقدم که سؤال مناسب برای پرسیدن این نیست که “اضطراب چیست؟” بلکه این است که “مقدمات گزارش‌ها (یا شکایات) اضطراب چیست؟”

هدف این کتاب ارائه‌ی دیدگاهی منسجم در مورد یک شکل رایج از پریشانی روانشناختی است که برای درمانگران، محققان و دانشجویان روانشناسی مرضی مفید باشد. از بسیاری جهات، مشکلاتی که مردم برای آن‌ها به دنبال کمک هستند، حوزه‌های “طبیعی” تحقیقات علمی را تعریف نمی‌کنند، و بنابراین دشوار است که علایق نظری و عملی را در یک کتاب ترکیب کرد. شکایاتی که من به طور خاص به آنها علاقه‌مندم – وحشت و ترس از مکان‌های عمومی – می‌توانند برای آشکار کردن سؤالات علمی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند که اهمیتی بسیار فراتر از توضیح شکایات خاص ارائه شده به متخصصان فعال در یک زمینه بالینی دارند. یک حوزه‌ی بالینی، فراتر از اهمیت اجتماعی آشکارش، صرفاً نقطه‌ی شروعی برای تحقیقات علمی است. بنابراین، قصد من این است که از این حوزه‌ی بالینی به عنوان نمونه‌ای از چگونگی برخورد با چنین مشکلاتی از دیدگاه نظری استفاده کنم که اساساً روان‌شناختی است.

موقعیت نظری که من اتخاذ کرده‌ام، مدیون دیدگاه‌های ساربین (۱۹۶۴، ۱۹۶۸)، ماندلر (۱۹۷۵) و آوریل (۱۹۸۰a,b) است. من با در نظر گرفتن اضطراب به عنوان یک سازه‌ی عوام‌پسندانه، فرض می‌کنم که سؤالات “چیستی” به درستی به جامعه‌شناسی معرفت تعلق دارند. البته، روانشناس کاربردی نیز مسائل اساسی برای بررسی دارد.

This volume analyses the perplexing and often disabling form of distress known as anxiety from a psychological rather than a biomedical perspective, illustrating the rich contribution that psychological theory has made and is making to this topic.**The first section extensively examines the clinical literature, describing and delineating with case examples the cluster of characteristic features termed panic-anxiety. Research findings in other clinical areas such as alcohol dependence are shown to have conceptual and empirical links with panic-anxiety. The second section of the book reviews and evaluates the main theoretical approaches to anxiety, including specific models of panic and agoraphobia, challenging many traditional assumptions and advocating the analysis of anxiety as a socially constructed meaning imposed on experience rather than a theoretical concept or psychopathological state. The methodological implications are discussed and a schematic model of panic-anxiety is proposed.**The theoretical integration represents a major contribution to the resurgence of interest in this field and will be of relevance to all researchers and postgraduate students within the mental health professions.**FROM THE PREFACE: This book has two main objectives. The first is to describe a dimension of psychological distress I have called panic-anxiety. This takes up the first part of the book, which surveys literature that is primarily descriptive and psychiatric. The second objective is pursued in the second part of the book, in which I examine a large number of theories of anxiety to see what they might have to offer in explaining the panic-anxiety cluster of complaints. I am therefore concerned to apply psychological theory to a real-world problem, that is, to what people who seek professional help loosely describe as panic, anxiety and fears of public situations.**The theoretical and experimental literature on anxiety is so vast that I have had to be disciplined and in no small measure prejudiced in favour of a particular theoretical perspective. I have attempted as far as possible to treat anxiety as a lay construct, that is, as a social construction and not a scientific concept. For this reason, I have endeavoured to refer to reports of anxiety or to complaints of anxiety in order to avoid the common tendency to reify anxiety as a an entity which exists independently of the social origins of the term. Accordingly, I believe that the relevant question to ask is not, What is anxiety? but, What are the antecedents of reports (or complaints) of anxiety?**It is intended that this book should provide a coherent perspective on a common form of psychological distress, of value to therapists, researchers and students of abnormal psychology. In many ways, the problems for which people seek help do not define ‘natural’ areas of scientific research, and so it is difficult to combine theoretical and practical interests in one book. The complaints with which I am particularly concerned–panic and fears of public places–can be analysed to reveal scientific questions which have a significance much wider than the explanation of particular complaints made to professionals working in a clinical context. Apart from its obvious social significance, a clinical area is therefore simply a point of departure for scientific investigation. My intention, then, is to use this clinical area as an illustration of how such problems might be tackled from a theoretical perspective which is essentially psychological.**The theoretical position I have adopted owes much to the views of Sarbin (1964, 1968), Mandler (1975) and Averill (1980a,b). In taking anxiety to be a lay construct, I assume that the ‘What is?’ questions rightly belong to the sociology of knowledge. Of course, the applied psychologist also has substantive issues to consider.