استدلال قیاسی در کودکان ۲۰۱۳
Analogical Reasoning in Children 2013

استدلال قیاسی یک مهارت شناختی بنیادین است که در طبقه‌بندی، یادگیری، حل مسئله و تفکر خلاقانه نقش دارد و باید به عنوان یک بلوک اساسی در توسعه شناختی در نظر گرفته شود. با این حال، برای مدت‌های مدید، محققان بر این باور بودند که کودکان قادر به استدلال قیاسی نیستند. این کتاب استدلال می‌کند که این تصور کاملاً نادرست است و استدلال قیاسی ممکن است در مراحل بسیار اولیه رشد در دسترس باشد. تحقیقات اخیر نشان داده است که حتی کودکان ۳ ساله نیز می‌توانند مسائل قیاسی را حل کنند و نوزادان می‌توانند درباره شباهت‌های رابطه‌ای استدلال کنند که این نشانه بارز قیاس است.

این کتاب ریشه‌های تصورات غلط رایج در مورد توانایی‌های قیاسی کودکان را بررسی می‌کند و استدلال می‌کند که وقتی کودکان در استفاده از قیاس‌ها موفق نمی‌شوند، به این دلیل است که روابط زیربنایی قیاس را درک نمی‌کنند، نه اینکه قادر به استدلال قیاسی نباشند. نویسنده استدلال می‌کند که کودکان خردسال به طور خودجوش از قیاس‌ها در یادگیری استفاده می‌کنند و قیاس‌های آنها گاهی اوقات می‌تواند آنها را به سوی تصورات غلط سوق دهد. کودکان در “دنیای واقعی” کلاس‌های درس خود، از قیاس‌ها هنگام یادگیری مهارت‌های اساسی مانند خواندن استفاده می‌کنند و به نظر می‌رسد حتی نوزادان نیز از قیاس‌ها برای یادگیری در مورد دنیای اطراف خود بهره می‌برند.

Analogical reasoning is a fundamental cognitive skill, involved in classification, learning, problem-solving and creative thinking, and should be a basic building block of cognitive development. However, for a long time researchers have believed that children are incapable of reasoning by analogy. This book argues that this is far from the case, and that analogical reasoning may be available very early in development. Recent research has shown that even 3-year-olds can solve analogies, and that infants can reason about relational similarity, which is the hallmark of analogy. The book traces the roots of the popular misconceptions about children’s analogical abilities and argues that when children fail to use analogies, it is because they do not understand the relations underlying the analogy rather than because they are incapable of analogical reasoning. The author argues that young children spontaneously use analogies in learning, and that their analogies can sometimes lead them into misconceptions. In the “real worlds” of their classrooms, children use analogies when learning basic skills like reading, and even babies seem to use analogies to learn about the world around them.