تاریخچه انسان اقتصادی: ماهیت امر اخلاقی در نظریه اقتصادی ۲۰۱۳
A History of Homo Economicus: The Nature of the Moral in Economic Theory 2013

امروزه، یک مسئله‌ی اساسی در مباحث اقتصادی، رابطه‌ی (یا فقدان آن) بین رفتار اقتصادی و اخلاق است. به سختی می‌توان کسی را یافت که انکار کند انسان‌ها موجوداتی اخلاقی هستند، اما نکته‌ی اصلی در جزئیات است. آیا باید رفتار اقتصادی را به عنوان فرآیندی اساساً غیراخلاقی در نظر بگیریم – فرآیندی که به اندازه‌ی کافی با عقلانیت ابزاری توصیف می‌شود – که هر تعداد دغدغه‌ی اخلاقی یا جهت‌گیری‌های ذهنی می‌تواند به آن وارد شود تا به یک عمل خاص، محتوای اخلاقی معینی ببخشد؟ یا این‌که هستی اخلاقی ما عمیق‌تر از این است، به این معنا که تمام رفتارهای ما – «اقتصادی» یا غیر آن – توسط شایستگی‌ای که اساساً ماهیتی اخلاقی دارد، امکان‌پذیر یا توانمند می‌شود؟

دیکسون و ویلسون با تحلیل‌های جدیدی از آثار هابز و اسمیت، رویکردی تازه به بحث پیرامون اقتصاد و اخلاق ارائه می‌دهند و بحثی نو در مورد خود در نظریه‌ی اقتصادی مطرح می‌کنند. این کتاب خواستار تغییری در نحوه‌ی درک رابطه‌ی بین رفتار اقتصادی و اخلاق است – از درک اخلاق به عنوان نوعی ترجیح که به انواع خاصی از رفتارهای دیگرخواهانه شکل می‌دهد (همان‌طور که اقتصاد مدرن این رابطه را درک می‌کند)، به ایده‌ای از اخلاق به عنوان شایستگی‌ای که امکان یا بهتر است بگوییم، شرط امکان تمام اشکال رفتار انسانی را فراهم می‌کند، چه دیگرخواهانه باشد چه نباشد.

این کتاب با ارائه‌ی بینشی نو در مورد انسان اقتصادی (Homo Economicus)، برای تمام علاقه‌مندان به تاریخ اقتصاد و اندیشه‌ی اقتصادی بسیار جذاب خواهد بود.

A key issue in economic discourse today is the relation (or lack of it) between economic behaviour and morality. Few (presumably) would want to deny that human beings are in some sense moral or ethical creatures, but the devil is in the detail. Should we think of economic behaviour as an essentially amoral process – a process adequately characterised by a means-ends rationality – into which any number of subjective ethical concerns or orientations may be intruded to give a particular action its determinate moral content? Or is it rather the case that our moral being runs deeper than this, in the sense that all of our behaviour – ‘economic’ or otherwise – is enabled or capacitated by a competence that is fundamentally ethical in character?

With new analyses of the work of Hobbes and Smith, Dixon and Wilson offer a fresh approach to the debate surrounding economics and morality with a novel discussion of the self in economic theory. This book calls for a change in the way that the relation between economic behaviour and morality is understood – from an understanding of morality as a kind of preference that informs certain types of other-regarding behaviour (the way that modern economics understands the relationship), to an idea of morality as a competence that enables or, rather, conditions the possibility of all forms of human behaviour, other-regarding or not.

Offering a new insight on homo economicus, this book will be of great interest to all those interested in the history of economics and of economic thought.