شرکت تک‌نفره: ناامنی، استقلال و دنیای نوین بیکاری کارمندان یقه سفید ۲۰۱۱
A Company of One: Insecurity, Independence, and the New World of White-Collar Unemployment 2011

اخراج از کار می‌تواند تجربه‌ای آسیب‌زا باشد. افراد بیکار نگران این هستند که چگونه از پس پرداخت قبوض خود برآیند و شغل جدیدی پیدا کنند. در چرخه‌ی رونق و رکود اقتصاد آمریکا از دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی به این سو، اخراج‌های مکرر به بخشی از زندگی کاری تبدیل شده است. در کتاب «شرکتِ تک‌نفره»، کری اِم. لِین به این نتیجه می‌رسد که فرهنگ جدید استخدام شرکتی، تغییرات در فرایند جستجوی کار و ازدواج‌های با درآمد دوگانه، نحوه‌ی نگرش کارگران ماهر امروزی به بیکاری را تغییر داده است. لِین از طریق مصاحبه با هفتاد و پنج کارگر یقه‌سفیدِ بیکار و کم‌کار در حوزه‌ی فناوری پیشرفته در منطقه‌ی دالاس در طول دهه‌ی ۲۰۰۰ میلادی، نشان می‌دهد که آن‌ها تعریف جدیدی از استخدام را پذیرفته‌اند؛ تعریفی که در آن همه‌ی مشاغل موقتی هستند و همه‌ی کارگران، یا باید باشند، “شرکت‌های تک‌نفره‌ی” مستقل هستند.

لِین با پیگیری تجربیاتِ تک‌تکِ جویندگانِ کار در طول زمان، نقش محوریِ رویدادهای شبکه‌سازیِ سازمان‌یافته، همسران شاغل و ایدئولوژی نئولیبرال را در شکل‌گیری و تقویتِ واکنشِ فردگرایانه و طرفدارِ بازارِ جدید به ماهیتِ ناامنِ فزاینده‌ی استخدامِ معاصر بررسی می‌کند. او همچنین بررسی می‌کند که چگونه این دیدگاه جدید، ایده‌های سنتی درباره‌ی مردانگی و نقش مردان به عنوان نان‌آور را متحول می‌کند. لِین در حالی که نسبت به مزایایی که ایدئولوژی “شرکتِ تک‌نفره” می‌تواند برای پیروانش داشته باشد همدلی نشان می‌دهد، به این موضوع نیز می‌پردازد که چگونه این ایدئولوژی هزینه‌های واقعی نیروی کار ناامن را پنهان می‌کند و واکنش‌های جمعی و سیاسی به از دست دادن شغل و تنزل اجتماعی را نامحتمل می‌سازد.

Being laid off can be a traumatic event. The unemployed worry about how they will pay their bills and find a new job. In the American economy’s boom-and-bust business cycle since the 1980s, repeated layoffs have become part of working life. In A Company of One, Carrie M. Lane finds that the new culture of corporate employment, changes to the job search process, and dual-income marriage have reshaped how today’s skilled workers view unemployment. Through interviews with seventy-five unemployed and underemployed high-tech white-collar workers in the Dallas area over the course of the 2000s, Lane shows that they have embraced a new definition of employment in which all jobs are temporary and all workers are, or should be, independent “companies of one.”

Following the experiences of individual jobseekers over time, Lane explores the central role that organized networking events, working spouses, and neoliberal ideology play in forging and reinforcing a new individualist, pro-market response to the increasingly insecure nature of contemporary employment. She also explores how this new perspective is transforming traditional ideas about masculinity and the role of men as breadwinners. Sympathetic to the benefits that this “company of one” ideology can hold for its adherents, Lane also details how it hides the true costs of an insecure workforce and makes collective and political responses to job loss and downward mobility unlikely.