با دو ذهن زیستن ۲۰۱۳
Being of Two Minds 2013

از شوهرِ خیانت‌کار گرفته تا کسی که پرخوری عصبی دارد، از کسی که پنهانی لباس جنس مخالف می‌پوشد تا کسی که اشیاء بی‌ارزش می‌دزدد، کسانی هستند که به نظر می‌رسد دو زندگی دارند، خودهایِ تقسیم‌شده‌ای هستند، و به‌معنای واقعی کلمه، «دو دل» هستند. این دوگانگی یا «شکاف عمودی» در فردی بروز می‌کند که با خودش در تضاد است، فردی که از این فرد موازیِ دیگر که رفتاری تا این حد زننده دارد، گیج می‌شود و حتی از ته دل از او بدش می‌آید. در کتاب *دو دل بودن*، آرنولد گلدبرگ بینشی نافذ در مورد این ذهن‌های تقسیم‌شده – ریشه‌ها، جلوه‌ها و درمان آن‌ها – ارائه می‌دهد.

جستجوی گلدبرگ در مورد ذهن‌های تقسیم‌شده منجر به بازگشت به مفهوم روانکاوانه انکار می‌شود، که اساس شکاف عمودی را تشکیل می‌دهد. گلدبرگ شرایط رشدی را بررسی می‌کند که منجر به تکیه بر انکار می‌شود، مثال‌های متعددی از ظهور انکار در وضعیت درمان ارائه می‌کند و رویکردهای درمانی را که از طریق آن می‌توان به انکار پرداخت، در نظر می‌گیرد. او به‌ویژه در بحث درباره‌ی این‌که چگونه تمایل خود درمانگر به انکار می‌تواند به‌طور تبانی با انکار بیمار تعامل داشته باشد، نکته‌سنج است.

گلدبرگ طیف کاملی از شکاف‌هایی را در نظر می‌گیرد که انکار به آن‌ها منجر می‌شود، از موارد محدود گسستگی گرفته تا اختلالات چند شخصیتی مورد بحث فراوان. او توجه ویژه‌ای به نقش شکاف عمودی در بیماران مبتلا به اختلالات رفتاری دارد. در اینجا، بینش‌های متفکرانه او به یک رویکرد درمانی اشاره دارد که به‌طور قابل‌توجهی هم از انتساب ساده “اختلال خود” و هم از تأکید معمول تربیتی بر مسائل خودکنترلی و/یا تنبیه متفاوت است. همان‌طور که گلدبرگ نشان می‌دهد، انزجاری که بسیاری از درمانگران نسبت به رفتارهای زننده‌ای که از خود موازی بیمار نشأت می‌گیرد، احساس می‌کنند، اغلب توسط خود بیمار نیز احساس می‌شود، کسی که معمولاً از بدرفتاری‌ای که قادر به درک آن نیست، بیزار است. *دو دل بودن* شروع به تدوین چنین درکی می‌کند، که به نفع بیمار و درمانگر است.

From the unfaithful husband to the binge eater, from the secret cross-dresser to the pilferer of worthless items, there are those who seem to live two lives, to be divided selves, to be literally of two minds. This division or “vertical split” appears in a person at odds with himself, a person who puzzles over, and even heartily dislikes, that parallel person who behaves in so repugnant a manner. In Being of Two Minds, Arnold Goldberg provides trenchant insight into such divided minds – their origins, their appearances, and their treatment.

Goldberg’s inquiry into divided minds leads to a return to the psychoanalytic concept of disavowal, which forms the basis of the vertical split. Goldberg explores the developmental circumstances that tend to a reliance on disavowal, provides numerous examples of the emergence of disavowal in the treatment situation, and considers the therapeutic approaches through which disavowal may be addressed. He is especially perceptive in discussing the manner in which the therapist’s own tendency to disavow may collusively interact with that of the patient.

Goldberg considers the full range of splits to which disavowal gives rise, from circumscribed instances of dissociation to the much-debated multiple personality disorders. He gives special attention to the role of the vertical split in patients with behavior disorders; here his thoughtful insights point to a treatment approach that significantly differs both from the simple ascription of a ‘self disorder’ and from the usual pedagogical emphasis on issues of self-control and/or punishment. As Goldberg shows, the repugnance felt by many therapists for offensive behaviors emanating from the patient’s parallel self are frequently shared by the patient, who commonly despises misbehavior that he is unable to understand. Being of Two Minds begins to formulate just such understanding, to the great benefit of patient and therapist alike.