بانک جهانی و توسعه شهری ۲۰۰۶
World Bank and Urban Development 2006

بانک جهانی، به عنوان یکی از قدرتمندترین نهادهای فراملی در جهان، از سال 1946 نقش مهمی در گفتمان و عمل توسعه بین‌المللی ایفا کرده است. این کتاب، نخستین تاریخ‌نگاری و تحلیل جامع از برنامه‌های شهری بانک و رابطه‌ی پیچیده‌ی آن‌ها با تدوین سیاست‌های شهری در کشورهای در حال توسعه است. این کتاب از طریق تحقیقات گسترده‌ی دست اول، چهار موضوع اصلی را بررسی می‌کند:

* نیروهای سیاسی و اقتصادی که بانک جهانی را، با اکراه، در دهه‌ی 1970 به پذیرش برنامه‌های شهری سوق دادند.
* چگونگی تبدیل ایدئولوژی کلی توسعه توسط بانک به پروژه‌های شهری مشخص.
* روندها و تحولات در دستور کار شهری بانک از بدو تاسیس تا به امروز.
* نقش تاریخی و معاصر بانک جهانی در تعامل پیچیده‌ی بین نیروهای جهانی، ملی و محلی که دستور کارهای شهری کشورهای در حال توسعه را شکل می‌دهند.

این کتاب همچنین بررسی می‌کند که چگونه اعتراضات سازمان‌های مردم‌نهاد و جنبش‌های مدنی، در بستر جهانی‌سازی و نئولیبرالیسم، سیاست‌های بانک جهانی را از دهه‌ی 1990 تا به امروز تحت تاثیر قرار داده است. تلاش‌های این نهاد برای بازسازی و مشروعیت‌بخشی به خود، در پرتو تغییر زمینه‌های ژئوپلیتیکی و فکری، در سراسر کتاب مورد توجه قرار گرفته است.

As one of the world’s most powerful supranational institutions, the World Bank has played an important role in international development discourse and practice since 1946. This is the first book-length history and analysis of the Bank’s urban programs and their complex relationship to urban policy formulation in the developing world. Through extensive primary research, the book examines four major themes:

• the political and economic forces that propelled the reluctant World Bank to finally embrace urban programs in the 1970s
• how the Bank fashioned its general ideology of development into specific urban projects
• trends and transitions within the Bank’s urban agenda from its inception to the present
• the World Bank’s historic and contemporary role in the complex interaction between global, national, and local forces that shape the urban agendas of developing countries.

The book also examines how protests from NGOs and civic movements, in the context of globalization and neo-liberalism, have influenced the World Bank policies from the 1990s to the present. The institution’s attempts to restructure and legitimate itself, in light of shifting geo-political and intellectual contexts, are considered throughout.