بانک جهانی و تحول اجتماعی در سیاست بین‌الملل: لیبرالیسم، حکمرانی و حاکمیت ۲۰۱۲
The World Bank and Social Transformation in International Politics: Liberalism, Governance and Sovereignty 2012

در دهه‌ی 1990، بانک جهانی در سیاست‌های خود تغییری ایجاد کرد و این دیدگاه را پذیرفت که مسائل فقر و حکمرانی به شکلی جدایی‌ناپذیر به هم مرتبط هستند. بهبود حکمرانی در کشورهای وام‌گیرنده به طور فزاینده‌ای به عنوان بخشی مشروع و مهم از فعالیت‌های توسعه‌ای بانک جهانی مورد قبول واقع شد. این کتاب بررسی می‌کند که چرا بانک جهانی حکمرانی خوب را مهم تلقی کرد و ارزیابی می‌کند که بانک جهانی برای بهبود حکمرانی در کشورهای وام‌گیرنده خود چه اقداماتی انجام می‌دهد.

دیوید ویلیامز با بررسی تغییرات سیاست‌های بانک جهانی از اواخر دهه‌ی 1970 نشان می‌دهد که چگونه دغدغه‌ی حکمرانی خوب از مشکلاتی که بانک جهانی با وام‌دهی تعدیل ساختاری، به ویژه در آفریقای جنوب صحرا، تجربه می‌کرد، نشأت گرفت. این کتاب روایتی از سال‌های اولیه‌ی بانک جهانی ارائه می‌دهد و پذیرش روزافزون ایده‌ی حکمرانی خوب در داخل بانک را در طول دهه‌ی 1990 ردیابی می‌کند، در حالی که به طور سیستماتیک سیاست‌های حکمرانی خوب را به لیبرالیسم مرتبط می‌سازد. نویسنده یک مطالعه موردی مفصل از وام‌دهی بانک جهانی به غنا ارائه می‌کند تا نشان دهد تلاش برای بهبود “حکمرانی” در عمل چگونه به نظر می‌رسد. ویلیامز ارزیابی می‌کند که آیا بانک جهانی در تلاش‌های خود برای بهبود حکمرانی موفق بوده است یا خیر، و برخی از پیامدهای این بحث را برای نحوه‌ی تفکر ما در مورد حاکمیت و چگونگی درک ارتباط بین لیبرالیسم و سیاست بین‌الملل استخراج می‌کند.

این کتاب برای دانشجویان و پژوهشگران روابط بین‌الملل، سیاست، اقتصاد، توسعه و مطالعات آفریقا جذاب خواهد بود.

In the 1990s the World Bank changed its policy to take the position that the problems of poverty and governance are inextricably linked, and improving the governance of its borrower countries became increasingly accepted as a legitimate and important part of the World Bank’s development activities. This book examines why the World Bank came to see good governance as important and evaluate what the World Bank is doing to improve the governance of its borrower countries.

David Williams examines changing World Bank policy since the late 1970s to show how a concern with good governance grew out of the problems the World Bank was experiencing with structural adjustment lending, particularly in Sub-Saharan Africa. The book provides an account of the early years of the World Bank and traces the increasing acceptance of the idea of good governance within the Bank through the 1990s, while systematically relating the policies of good governance to liberalism. The author provides a detailed case study of World Bank lending to Ghana to demonstrate what the attempt to improve ‘governance’ looks like in practice. Williams assesses whether the World Bank has been successful in its attempts to improve governance, and draws out some of the implications of the argument for how we should think about sovereignty, for how we should understand the connections between liberalism and international politics.

This book will be of interest to students and scholars of international relations, politics, economics, development and African studies.