موسیقی به مثابه زیست شناسی: آهنگ هایی که دوست داریم و دلیل آن ۲۰۱۷
Music as Biology: The Tones We Like and Why 2017

معرفی کتاب موسیقی به مثابه زیست شناسی: آهنگ هایی که دوست داریم و دلیل آن ۲۰۱۷

عمومیت تُن های موسیقی مدتهاست که فیلسوفان، دانشمندان، نوازندگان و شنوندگان عادی را مجذوب خود کرده است. چرا انسان ها در سراسر جهان برخی از ترکیب های تُن را هم آهنگ و برخی دیگر را ناهماهنگ می یابند؟ چرا ما با استفاده از تعداد کمی از مقیاس ها از میان میلیاردها مقیاس ممکن، موسیقی می سازیم؟ چرا مقیاس های سازمان یافته متفاوت، احساسات مختلفی را برمی انگیزند؟ چرا در مقیاس ها تعداد نت های کمی وجود دارد؟ در کتاب “موسیقی به مثابه زیست شناسی”، دیل پرورز استدلال می کند که زیست شناسی پاسخی به این سوالات و سوالات دیگری ارائه می دهد که نظریه موسیقی متداول در مورد آنها سکوت می کند. زمانی که انسان ها و حیوانات آواز می خوانند، صداهای تُنی – تغییرات فشار دوره ای در گوش – تولید می کنند که در ترکیب با هم می توانند به عنوان ملودی و هارمونی شنیده شوند. پرورز توضیح می دهد که انسان ها حس تُنی را به دلیل مزایای رفتاری ناشی از تشخیص و توجه به صداهای انسان توسعه داده اند. نتیجه این است که واکنش های ذهنی به ترکیب های تُن به بهترین نحو در چارچوب سهم آنها در موفقیت زیستی در طول تاریخ تکاملی و فردی درک می شود. پرورز شواهدی را خلاصه می کند که نشان می دهد فواصل تعریف کننده مقیاس های غربی و سایر مقیاس ها، بیشترین شباهت جمعی را به صدای انسان دارند؛ اینکه مقیاس های ماژور و مینور به عنوان شاد یا غمگین شنیده می شوند زیرا آنها گفتار ملایم و هیجان زده این حالات احساسی را تقلید می کنند؛ و اینکه ماهیت گفتار یک فرهنگ، پالت تُنی موسیقی سنتی آن را تحت تاثیر قرار می دهد. بازنگری در نظریه موسیقی از نظر زیستی، رویکرد جدیدی به بحث های چند صد ساله در مورد سازماندهی و تاثیر موسیقی ارائه می دهد.

فهرست کتاب:

توضیحات(انگلیسی)

Table of Contents