میراث جهانی و گردشگری ۲۰۱۶
World Heritage Sites and Tourism 2016

همهٔ مکان‌های ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی، ساکنانی در داخل یا نزدیکی مرزهای خود ندارند، اما بسیاری از آن‌ها این‌گونه‌اند. ثبت در فهرست میراث جهانی، بُعد جدیدی به عملکرد جوامع محلی، به‌ویژه از طریق گردشگری، می‌بخشد. هجوم بیش‌ازحد گردشگران، که برچسب میراث جهانی آن را تشدید می‌کند، یا در برخی موارد، عدم حضور گردشگران کافی، علی‌رغم انتظار افزایش تعداد آن‌ها، می‌تواند روابط درون یک جامعه و بین جوامع را مختل کند. در هر صورت، گردشگری را می‌توان نوعی فعالیت دانست که با خود علاقه و نگرانی به همراه دارد، به‌ویژه زمانی که در مکان‌های ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی رخ می‌دهد. اما روابط بین مکان‌های میراث جهانی و گردشگری ناشی از آن، با جوامع، صرفاً تابعی از تعداد گردشگران نیست. این روابط پیچیده و دائماً در حال تغییر هستند، درست مانند جوامعی که خودشان تغییر می‌کنند و بر اساس عوامل زمینه‌ای گسترده و دیرینه شکل می‌گیرند که فراتر از گردشگری هستند.

این مجموعه که بر اساس طیف گسترده‌ای از مطالعات موردی بین‌المللی مربوط به حدود 33 مکان ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی تدوین شده است، ابعاد گوناگون روابط موجود بین این مکان‌ها و جوامع محلی را آشکار می‌کند. ثبت این مکان‌ها می‌تواند روابط قدرت بین بخش‌های مختلف یک جامعه، بین جوامع مختلف و بین بخش گردشگری و بخش میراث را ایجاد، پنهان و یا تشدید کند. به طور فزاینده، مدیریت میراث جهانی نه تنها در مورد مدیریت ساختمان‌ها و مناظر، بلکه در مورد مدیریت جوامعی است که در داخل یا نزدیک به آن‌ها زندگی و کار می‌کنند.

Not all World Heritage Sites have people living within or close by their boundaries, but many do. The designation of World Heritage status brings a new dimension to the functioning of local communities and particularly through tourism. Too many tourists accentuated by the World Heritage label, or in some cases not enough tourists, despite anticipation of increased numbers, can act to disrupt and disturb relations within a community and between communities. Either way, tourism can be seen as a form of activity that can generate interest and concern as it is played out within World Heritage Sites. But the relationships that World Heritage Sites and their consequent tourism share with communities are not just a function of the number of tourists. The relationships are complex and ever changing as the communities themselves change and are built upon long-standing and wider contextual factors that stretch beyond tourism.

This volume, drawing upon a wide range of international cases relating to some 33 World Heritage Sites, reveals the multiple dimensions of the relations that exist between the sites and local communities. The designation of the sites can create, obscure and heighten the power relations between different parts of a community, between different communities and between the tourism and the heritage sector. Increasingly, the management of World Heritage is not only about the management of buildings and landscapes but about managing the communities that live and work in or near them.