وحش همیشگی ۲۰۰۹
Wilderness Forever 2009

برنده جایزه کتاب چارلز ای. وِیرهاوسر انجمن تاریخ جنگل در سال 2006

هاوارد زانیزر (1906-1964) به عنوان چهره‌ای محوری در جنبش حفاظت از طبیعت وحشی آمریکا در اواسط قرن بیستم، مسئول اصلی تصویب قانون مهم طبیعت وحشی در سال 1964 بود. در حالی که طبیعت‌گردان سرسخت جنبش‌های اولیه زیست‌محیطی، مانند جان مویر و باب مارشال، چهره‌ای کاریزماتیک به این آرمان بخشیدند، زانیزر تلاش کرد تا دغدغه‌های حفاظت از محیط زیست را به دید عموم آورده و برنامه‌های طرفداران حفظ محیط زیست را به ثمر برساند. او در بسیاری از مبارزات برای نجات سرزمین‌های وحشی محاصره شده، ائتلاف‌های متفرق را گرد هم آورد، شبکه‌های حمایتی مردمی ایجاد کرد، سیاستمداران بی‌میل و تندخو را تطمیع کرد و سیل‌هایی از نثر بلیغ در تجلیل از طبیعت وحشی به راه انداخت.

زانیزر برای اداره بررسی بیولوژیکی (پیشرو اداره ماهی و حیات وحش) و وزارت کشور کار کرد، برای مجله *Nature* مطلب نوشت و در نهایت انجمن طبیعت وحشی را مدیریت و مجله آن، *Living Wilderness* را ویرایش کرد. نقطه اوج نویسندگی درباره طبیعت وحشی و لابی‌گری سیاسی او، قانون طبیعت وحشی سال 1964 بود. تمامی پیش‌نویس‌های آن شامل تعریف بلیغ او از طبیعت وحشی بود، که هنوز به عنوان یک اصل محوری برای انجمن طبیعت وحشی عمل می‌کند: «منطقه‌ای که زمین و اجتماع زندگی آن از دست‌اندازی انسان رها باشد، جایی که خود انسان بازدیدکننده‌ای است که باقی نمی‌ماند.» این لایحه سرانجام اندکی پس از مرگ او به قانون تبدیل شد.

در تمام تلاش‌های خستگی‌ناپذیر او، اعتقادی راسخ به قدرت شفابخش طبیعت برای انسانیتی که در زیر بار شتاب ماشینی زندگی مدرن و شهری خرد شده است، وجود داشت. زانیزر در خانواده‌ای از کشیشان متدیست بزرگ شد، و اگرچه از هر فرقه خاصی فاصله گرفت، اما دیدگاهی معنوی به تفکر او درباره طبیعت وحشی شکل داد. عشق او به طبیعت بیشتر ناشی از شگفتی از زیبایی و عظمت آن بود تا کنجکاوی علمی، و آرزوی همزیستی مسالمت‌آمیز با همه موجودات زنده. مارک هاروی در این پرتره صمیمانه و عمیقا تحقیق شده، این رهبر بزرگ فعالیت‌های زیست‌محیطی را زنده می‌کند.

Winner of the Forest History Society’s 2006 Charles A. Weyerhaeuser Book Award

As a central figure in the American wilderness preservation movement in the mid-twentieth century, Howard Zahniser (1906-1964) was the person most responsible for the landmark Wilderness Act of 1964. While the rugged outdoorsmen of the earlyenvironmental movement, such as John Muir and Bob Marshall, gave the cause a charismatic face, Zahniser strove to bring conservation’s concerns into the public eye and the preservationists’ plans to fruition. In many fights to save besieged wild lands, he pulled together fractious coalitions, built grassroots support networks, wooed skittish and truculent politicians, and generated streams of eloquent prose celebrating wilderness.

Zahniser worked for the Bureau of Biological Survey (a precursor to the Fish and Wildlife Service) and the Department of the Interior, wrote for Nature magazine, and eventually managed the Wilderness Society and edited its magazine, Living Wilderness. The culmination of his wilderness writing and political lobbying was the Wilderness Act of 1964. All of its drafts included his eloquent definition of wilderness, which still serves as a central tenet for the Wilderness Society: “an area where the earth and its community of life are untrammeled by man, where man himself is a visitor who does not remain.” The bill was finally signed into law shortly after his death.

Pervading his tireless work was a deeply held belief in the healing powers of nature for a humanity ground down by the mechanized hustle-bustle of modern, urban life. Zahniser grew up in a family of Methodist ministers, and although he moved away from any specific denomination, a spiritual outlook informed his thinking about wilderness. His love of nature was not so much a result of scientific curiosity as a sense of wonder at its beauty and majesty, and a wish to exist in harmony with all other living things. In this deeply researched and affectionate portrait, Mark Harvey brings to life this great leader of environmental activism.