چه کسی صاحب مردگان است؟ ۲۰۱۶
Who Owns the Dead? 2016

این کتاب برای افراد ضعیف‌دل مناسب نیست. این کتاب داستان بازیابی، شناسایی و یادبود ۲۷۴۹ نفری را روایت می‌کند که در حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به مرکز تجارت جهانی در نیویورک کشته شدند.

برج‌های دوقلو دقیقاً در لحظه‌ای از تاریخ مورد حمله قرار گرفتند که تلاش‌های گسترده برای شناسایی DNA در حال امکان‌پذیر شدن بود. نوآوری‌های انجام‌شده در بستر رونق بیوتکنولوژی دهه ۱۹۹۰، همراه با نوآوری‌ها در علم پزشکی قانونی که از تحقیقات مربوط به فجایع قبلی و حوادث خشونت جمعی (به عنوان مثال، در آرژانتین، گواتمالا و بوسنی) پدید آمد، باعث شد تا رئیس پزشکی قانونی شهر نیویورک، چارلز هیرش، قول دهد که او و کارکنانش تلاش خواهند کرد تا هر قسمت از بدن انسان که از محل حادثه بازیابی شده و بزرگتر از یک بند انگشت باشد را شناسایی و به خانواده‌ها بازگردانند (به جای اینکه فقط هویت تمام افرادی که تصور می‌شد فوت کرده‌اند را تأیید کنند).

این کار با توجه به شرایطی که بقایا در آن پیدا شدند، وظیفه‌ای فوق‌العاده دشوار بود. تنها ۲۹۳ جسد به طور کامل پیدا شدند. بقیه به زحمت در ۲۱۸۰۰ قطعه و تکه پراکنده در میان آوارهای برج‌های فروریخته، جمع‌آوری شدند. تا به امروز، بیش از ۸۰ میلیون دلار برای این تلاش هزینه شده است، و تعهد بر این است که با پیشرفت فناوری‌ها، فرآیند شناسایی تا ابد ادامه یابد، که این امر آن را به بزرگترین و پرهزینه‌ترین تحقیق پزشکی قانونی در تاریخ تبدیل کرده است.

این تلاش گسترده تا حدودی برای ارائه دانش قطعی در مورد مرگ به خانواده‌های قربانیان انجام شد، اما همچنین به دلایل اجتماعی، فرهنگی و سیاسی متعددی که یک دهه مجادله و بحث را هم در جامعه خانواده‌ها و هم بین خانواده‌ها و مقامات مسئول یافتن، شناسایی و یادبود درگذشتگان ایجاد کرد. این بحث‌ها نیمه دوم کتاب را تشکیل می‌دهند…

This book is not for the faint of heart. It tells the story of the recovery, identification, and memorialization of the 2,749 people killed in the September 11, 2001, attacks on the World Trade Center in New York City. The twin towers were attacked at just the moment in history when large-scale DNA identification efforts were becoming possible. Innovations made in the context of the biotechnology boom of the 1990s, combined with innovations in forensic science that emerged out of investigations of previous disasters and episodes of mass violence (e.g., in Argentina, Guatemala, and Bosnia), led NYC Chief Medical Examiner Charles Hirsch to promise that he and his staff would endeavor to identify and return to families every human body part recovered from the site that was bigger than a thumbnail (rather than just confirming the identity of all those individuals believed to have died). This would prove to be a monumentally difficult task given the condition in which remains were recovered. Only 293 bodies were found whole. The rest were painstakingly recovered in 21,800 bits and pieces scattered throughout the debris of the fallen towers. Well over $80 million has been spent on the effort to date, with a commitment to continue the identification process in perpetuity as technologies improve, making it the largest and most costly forensic investigation in history. This massive effort was undertaken in part to provide conclusive knowledge about death for victims’ families, but also for a range of social, cultural, and political reasons that created a decade of contention and debate both within the community of families and between families and officials responsible for finding, identifying, and memorializing the dead. These debates comprise the second half of the book …