فضا-زمان از چه ساخته شده است؟ ۲۰۲۱
What is Space-Time Made of ? 2021

در بخش نخست این کتاب، نویسنده نتایج و فرمول‌های اصلی فیزیک را گردآوری می‌کند: از آلبرت اینشتین و نسبیت عامش، تا امواج گرانشی شامل فضازمان الاستیک و تغییرشکل‌پذیر، نظریه‌ی میدان‌های کوانتومی، اصل عدم قطعیت هایزنبرگ، و نیروی کازیمیر که دلالت بر این دارد که خلاء، پوچی نیست.

در بخش دوم، نویسنده با اتکا به این حقایق علمی، به بازبینی معادله‌ی بنیادین نسبیت عام در یک میدان گرانشی ضعیف می‌پردازد و آن را با نظریه‌ی کشسانی متحد می‌کند. او تداخل‌سنج‌های لیگو و ویرگو را به عنوان کرنش‌سنج در نظر می‌گیرد. از این رویکرد چنین برمی‌آید که ثابت گرانشی G و ثابت اینشتین، را می‌توان به عنوان تابعی از ویژگی‌های فیزیکی، مکانیکی و الاستیک فضازمان بیان کرد. او این نتایج و به ویژه مدول یانگ فضازمان را با انتشارات به‌دست‌آمده توسط دانشمندان مشهور تطبیق می‌دهد. با تحمیل شرط برآورده شدن مجموعه‌ای از ثابت‌های جهانی G، c، و h و با در نظر گرفتن داده‌های خلاء، او یک عبارت کوانتومی جدید از G پیشنهاد می‌کند که همچنان با انتشارات معتبر موجود سازگار است. به نظر می‌رسد که زمان، تبدیل به بازه‌ی زمانی لازم برای انتقال اطلاعات از یک صفحه‌ی الاستیک فضا به صفحه‌ی دیگر می‌شود. زمان نیز الاستیک می‌شود. بنابراین، فضا به ماده‌ای الاستیک تبدیل می‌شود، با اندازه‌ی ذراتی در مرتبه‌ی مقیاس پلانک، یک اتر تغییرشکل‌پذیر جدید، که بنابراین با اتر درخشان غیرموجود متفاوت است.

در نهایت، در بخش سوم، در پیوست‌ها، نویسنده مبانی نسبیت عام، کیهان‌شناسی و نظریه‌ی کشسانی را نشان می‌دهد.

In the first part of this book, the author synthesizes the main results and formulas of physics–Albert Einstein’s, with general relativity, gravitational waves involving elastic deformable space-time, quantum field theory, Heisenberg’s principle, and Casimir’s force implying that a vacuum is not nothingness. In the second part, based on these scientific facts, the author re-studies the fundamental equation of general relativity in a weak gravitational field by unifying it with the theory of elasticity. He considers the Ligo and Virgo interferometers as strain gauges. It follows from this approach that the gravitational constant G, Einstein’s constant ?, can be expressed as a function of the physical, mechanical and elastic characteristics of space-time. He overlaps these results and in particular Young’s modulus of space-time, with publications obtained by renowned scientists. By imposing to satisfy the set of universal constants G, c, ?, h and by taking into account the vacuum data, he proposes a new quantum expression of G which is still compatible with existing serious publications. It appears that time becomes the lapse of time necessary to transmit information from one elastic sheet of space to another. Time also becomes elastic. Thus, space becomes an elastic material, with a particle size of the order of the Planck scale, a new deformable ether, therefore different from the non-existent luminiferous ether. Finally, in the third part, in appendices, the author demonstrates the fundamentals of general relativity, cosmology and the theory of elasticity.