رفاه، نابرابری و تحلیل منابع: ارزیابی مجدد رشد اقتصادی برزیل ۲۰۱۹
Welfare, Inequality, and Resource Depletion: A Reassessment of Brazilian Economic Growth 2019

این کتاب با در نظر گرفتن اثرات رفاهی ناشی از نابرابری شدید و تخریب محیط زیست، رویکردی نوآورانه ارائه می‌دهد و شاخص توسعه پایداری را تدوین می‌کند که تغییرات این دو بُعد را در طول زمان در بر می‌گیرد.

این مدل با استفاده از داده‌های مربوط به بازه زمانی ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۸ در برزیل، مورد بررسی قرار می‌گیرد. یافته‌های کتاب تردیدهای جدی در این فرضیه ایجاد می‌کند که رشد سریع اقتصادی در برزیل، منجر به دستاوردهای رفاهی قابل مقایسه‌ای شده است.

شواهد ارائه شده، به طور کلی، ماهیت ناپایدار مراحل رشد سریع تولید ناخالص داخلی و همچنین غیرقابل اعتماد بودن رشد تولید ناخالص داخلی به عنوان شاخصی برای بهبود رفاه را نشان می‌دهد.

نتیجه سیاستی مشخص این است که برزیل باید سیاست‌های اقتصادی واپس‌گرایانه و متمرکز بر منابع فشرده را که در دهه‌های اخیر دنبال کرده است، متوقف کند – یا حداقل به شدت کاهش دهد – تا رفاه نه تنها برای گروه‌های فقیرتر جامعه، بلکه برای نسل‌های آینده برزیلی نیز بهبود یابد.

This book breaks new ground by accounting for the welfare implications of both severe inequality and environmental degradation and developing a sustainable development indicator that incorporates changes over time in each of these dimensions. The model is applied to data from Brazil spanning the 1965 -1998 period. The book’s findings cast significant doubt on the proposition that rapid economic growth in Brazil has resulted in comparable welfare gains. The evidence presented more generally illustrates the often unsustainable nature of rapid GDP growth phases, as well as the general unreliability of GDP growth as an indicator of well-being improvement. The specific policy implication is that Brazil should discontinue – or at least severely curtail – the regressive and resource intensive economic policies it has followed in recent decades in the interest of welfare improvement not only for the poorer groups in society, but for future generations of Brazilians as well.